As a Somalian journalist, he was used to threats and horrific violence. But a chilling phone call the day two colleagues were killed left him shaken.
By Abukar Albadri, Special to The Times

MOGADISHU, SOMALIA -- The voice on the other end of my cellphone was oddly calm, but intent.
"Abukar, I am calling to inform you that we have decided to take your life," the caller said. I glanced down at my phone to see the caller ID, which read "private."
"You're not worthy to live," the man continued. "You have three hours to tell your family and say your last words."
"Who is this?" I demanded.
"I am a man," was the reply.
It wasn't my first death threat. As a journalist in Somalia, I've received more than I'd care to count. In some, angry callers curse me as a "puppet" of the U.N.-backed transitional government in Baidoa and the Ethiopian troops that support it. Others accuse me of being a "terrorist" supporting the Islamic insurgents.
But this call came at the end of one of the darkest days of my life. Just a few hours earlier, I'd attended the funeral of a friend and colleague, Mahad Ahmed Elmi, a radio host gunned down that August morning. Then, as my fellow journalists and I drove back from the burial, a roadside bomb struck our convoy, killing Ali Iman Sharmarke, another prominent media figure in Mogadishu.
This month, gunmen shot another friend, Bashir Nur Gedi, acting manager of Shabelle Radio, who had been arrested and detained by government forces in September.
International journalist organizations say at least seven reporters have been killed in Somalia this year. No one has been caught or punished in any of these attacks.
After I hung up, dozens of questions ran through my mind: What am I guilty of? Who is my enemy? Why am I being targeted?
But for the first time, one question would not go away: Should I leave Somalia?
Many times I'd stood over the graves of friends. Now I imagined friends and family weeping over mine.
I began working as a journalist 10 years ago, at age 19, because I wanted to alert the world to the untold stories of Somalia. I had always admired an older cousin who had worked as a radio correspondent during the Mohamed Siad Barre regime, which fell in 1991.
As a journalist in the capital, Mogadishu, I've covered street battles, assassinations and public executions. I've had guns pointed at my head and I've stepped over twisted bodies on the road. I've been summoned to news conferences in the presidential palace only to be detained by corrupt officials who demanded a bribe.
Over the years, I've watched governments and authorities come and go. Warlords, Islamic courts, transitional governments. One thing stays the same: When new groups rise to power, they attack the media.
Today journalists who have dedicated their lives to telling the stories of Somalia find themselves caught between suicidal insurgents and the blazing guns of the transitional government's mad soldiers. Each is trying to make the media its puppet.
This year the government has arrested more than 50 journalists; eight remain behind bars. Officials have attempted to close media outlets and have imposed laws that restrict the activities of reporters. Somalia is the second deadliest country in the world for journalists, after Iraq, according to the Committee to Protect Journalists.
At the same time, insurgents have attacked and harassed us, distributing leaflets in many neighborhoods threatening to kill any journalist perceived as supporting the government. This summer we were flatly warned that we faced attacks if we covered the government's reconciliation conference.
I used to think that with commitment, dedication and a strong heart, I could survive. Now I'm not so sure. This job can be rewarding. But sometimes it feels like a curse.
During the reign of the Islamic Courts Union in 2006, I watched a guard tie a 50-year-old man to a stake after he was found guilty of stabbing another man to death. Then, in accordance with the regime's interpretation of Islamic law, the son of the victim stepped forward and cut the accused from his groin to his collarbone.
Some women began to ululate in support, but many spectators vomited or passed out. I turned away. The scene took place outside a primary school, as students peered over the wall. I thought to myself: What is happening to my country?
It got worse: In March angry crowds dragged the bodies of government soldiers and burned them on the streets. With bullets and missiles flying, I decided to take a couple of photographs, scrawl some quick notes and get away.
As I was getting ready to leave, I felt a gun at my head. A militiaman ordered me to drop my camera. I did. I emptied my pockets, raised my hands and pleaded for my life. He took my camera and cellphone, then turned to an angry, questioning crowd and declared me a spy. The crowd began cursing me and chanting.
"I'm a journalist. I'm a journalist," I shouted, showing my press card. Sweat poured from my body. I feared I would end up like the government soldiers.
The militiaman, however, had a different punishment in mind. He led me away to his leaders, eager to show off his captive.
I was lucky. The militia leaders knew me, and vouched for me. They let me go.
Still, those experiences were not a turning point. It was the killings of my two colleagues in August. But it was not an easy decision. I was born and raised in Mogadishu. To leave would feel as if I were giving up.
Instead I went into hiding, leaving my house, suspending my work and limiting my movements.
I grew suspicious. I viewed every passerby as a potential assassin.
One day, a friend and I were moving from one of our hide-outs to another when three young men came up behind us. We started walking faster. They walked faster. My heart raced. We stopped to let them pass, and one of them muttered something as they went by.
We thought we were safe. But a few minutes later, as we arrived at our destination, we saw the same three men approaching from the road ahead. We froze. I began praying and asking for God's forgiveness.
My friend said something to me, but I couldn't hear his words. I closed my eyes and waited for the bullets. I remembered the man on the phone days earlier, the chilling hatred in his voice.
Then the young men passed us by, with a simple nod and hello.
Were they just trying to intimidate us? Had something distracted them from their attack? Were they simply three men taking a walk?
It didn't matter anymore. My decision was made.
Five days later I left the country.
Albadri has worked as a journalist for several Western media outlets, including the Los Angeles Times. He is currently living in Djibouti and hopes one day to return home.

« Nous avons décidé de prendre votre vie »
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
En tant que journaliste somalien, il a été employé aux menaces et à la violence terrifiante. Mais un appel de refroidissement de téléphone les collègues du jour deux lui ont été tués à gauche secoué.
Par Abukar Albadri, spécial aux temps

MOGADISCIO, la SOMALIE -- La voix sur l'autre fin de mon cellphone était curieusement calme, mais intention.
« Abukar, j'appelle pour vous informer que nous avons décidé de prendre votre vie, » le visiteur dit. J'ai jeté un coup d'oeil vers le bas sur mon téléphone pour voir l'identification de visiteur, qui a lu « privé.  »
« Vous n'êtes pas digne pour vivre, » l'homme continué. « Vous avez trois heures pour dire votre famille et pour dire vos mots de bout.  »
« Qui est ce ? » J'ai exigé.
« Je suis un homme, » étais la réponse.
Ce n'était pas ma première menace de la mort. En tant que journaliste en Somalie, j'ai reçu plus que je m'inquiéterais pour compter. Dans certains, les visiteurs fâchés me maudissent comme « marionnette » de l'U.N. - gouvernement transitoire soutenu dans Baidoa et les troupes éthiopiennes qui le soutiennent. D'autres m'accusent d'être un « terroriste » soutenant les insurgés islamiques.
Mais cet appel est venu à la fin d'un des jours les plus foncés de ma vie. Juste quelques heures plus tôt, j'avais assisté à l'enterrement d'un ami et le collègue, Mahad Ahmed Elmi, un centre serveur par radio a lancé en bas de ce matin d'août. Puis, pendant que mes journalistes de camarade et moi conduisions en arrière par l'enterrement, une bombe de bord de la route a heurté notre convoi, tuant Ali Iman Sharmarke, des autres médias en avant figurent à Mogadiscio.
Ce mois, bandits armés a tiré un autre ami, Bashir Nur Gedi, le directeur temporaire de la radio de Shabelle, qui avait été arrêté et détenu par des forces de gouvernement en septembre.
Les organismes internationaux de journaliste indiquent qu'au moins sept journalistes ont été tués en Somalie cette année. Personne n'a été attrapé ou a été puni dans quelconque d'entre ces attaques.
Après que j'aie raccroché, les douzaines de questions ont fonctionné par mon esprit : De quoi est-ce que je suis coupable ? Qui est mon ennemi ? Pourquoi est-ce que je suis visé ?
Mais pour la première fois, une question ne partirait pas : Au cas où je quitter la Somalie ?
Beaucoup de fois je m'étais tenu au-dessus des tombes des amis. Maintenant j'ai imaginé les amis et la famille pleurant au-dessus du mien.
J'ai commencé à travailler en tant que journaliste il y a 10 ans, à l'âge 19, parce que j'ai voulu alerter le monde aux histoires incalculables de la Somalie. J'avais toujours admiré un cousin plus âgé qui avait travaillé en tant que correspondant par radio pendant le régime de barre de Mohamed Siad, qui est tombé en 1991.
Comme un journaliste dans la capitale, Mogadiscio, j'ont couvert des batailles de rue, des assassinats et des exécutions publiques. J'ai eu des pistolets dirigés à ma tête et j'ai les corps tordus par excédent faits un pas sur la route. J'ai été appelé aux conférences de nouvelles dans le palais présidentiel à détenir seulement par les fonctionnaires corrompus qui ont exigé un dessous de table.
Au cours des années, j'ai observé des gouvernements et des autorités venir et aller. Seigneurs de la guerre, cours islamiques, gouvernements transitoires. Une chose reste la même chose : Quand les nouveaux groupes montent à la puissance, ils attaquent les médias.
Aujourd'hui les journalistes qui ont consacré leurs vies à dire les histoires de la Somalie se trouvent attrapés entre les insurgés suicidaires et les pistolets de flambage des soldats fous du gouvernement transitoire. Chacun essaye de faire aux médias sa marionnette.
Cette année le gouvernement a arrêté plus de 50 journalistes ; huit restent derrière des barres. Les fonctionnaires ont essayé de fermer des sorties de médias et d'avoir imposé les lois qui limitent les activités des journalistes. La Somalie est le deuxième pays le plus mortel dans le monde pour des journalistes, après l'Irak, selon le Comité pour protéger des journalistes.
En même temps, les insurgés nous ont attaqués et ont harcelé, distribuant des feuillets dans beaucoup de voisinages menaçant de tuer n'importe quel journaliste perçu en tant que support du gouvernement. Cet été on nous a catégoriquement averti que nous avons fait face à des attaques si nous couvrions la conférence de la réconciliation du gouvernement.
J'avais l'habitude de penser le ce avec l'engagement, attachement et un coeur fort, je pourrais survivre. Maintenant je ne suis pas aussi sûr. Ce travail peut récompenser. Mais parfois il se sent comme une malédiction.
Pendant le règne de l'union islamique de cours en 2006, j'ai observé une garde attacher un homme de 50 ans à un enjeu après qu'il ait été trouvé coupable de poignarder un autre homme à la mort. Puis, selon l'interprétation du régime de la loi islamique, le fils de la victime a fait un pas en avant et a coupé accusé de son aine à sa clavicule.
Quelques femmes ont commencé à l'ululate dans l'appui, mais beaucoup de spectateurs ont vomi ou ont passé dehors. J'ai tourné loin. La scène a eu lieu en dehors d'une école primaire, car les étudiants ont dévisagé au-dessus du mur. J'ai pensé à me : Qu'arrive à mon pays ?
C'est devenu plus mauvais : En mars les foules fâchées ont traîné les corps des soldats de gouvernement et les ont brûlés sur les rues. Avec des balles et des missiles volant, j'ai décidé de prendre un couple des photographies, de gribouiller quelques notes rapides et de partir.
Pendant que j'étais prêt pour partir, j'ai senti un pistolet à ma tête. Un milicien m'a commandé laisser tomber mon appareil-photo. Je. J'ai vidé mes poches, ai soulevé mes mains et ai parlé en faveur pendant ma vie. Il a pris mon appareil-photo et cellphone, puis s'est tourné vers un fâché, la foule de interrogation et m'a déclaré un espion. La foule a commencé à me maudire et à chanter.
« Je suis un journaliste. Je suis un journaliste, « j'ai crié, montrant ma carte de pression. La sueur s'est renversée de mon corps. J'ai craint que je finisse vers le haut comme les soldats de gouvernement.
Le milicien, cependant, a eu une punition différente à l'esprit. Il m'a mené loin à ses chefs, désireux de montrer outre de son captif.
J'étais chanceux. Les chefs de milice m'ont connu, et ont garanti pour moi. Ils m'ont laissé partir.
Toujours, ces expériences n'étaient pas un tournant. C'était les massacres de mes deux collègues en août. Mais ce n'était pas une décision facile. Je suis né et ai été élevé à Mogadiscio. Partir se sentirait comme si j'abandonnais.
Au lieu de cela je suis entré dans se cacher, partir de ma maison, suspendre mon travail et limiter mes mouvements.
Je me suis développé soupçonneux. J'ai regardé chaque passant en tant qu'assassin potentiel.
Un jour, un ami et moi se déplaçaient d'une de nos planques à l'autre quand trois jeunes hommes ont monté derrière nous. Nous avons commencé à marcher plus rapidement. Ils ont marché plus rapidement. Mon coeur a emballé. Nous nous sommes arrêtés les avons laissés passer, et l'un d'entre eux a murmuré quelque chose pendant qu'ils passaient.
Nous avons pensé que nous étions sûrs. Mais quelques minutes plus tard, pendant que nous arrivions à notre destination, nous avons vu les mêmes trois hommes s'approcher de la route en avant. Nous avons gelé. J'ai commencé à prier et demander la rémission de Dieu.
Mon ami a dit quelque chose à moi, mais à moi ne pourrait pas entendre ses mots. J'ai fermé mes yeux et ai attendu les balles. Je me suis rappelé l'homme les jours de téléphone plus tôt, la haine de refroidissement dans sa voix.
Alors les jeunes hommes nous ont passés près, avec un signe d'assentiment simple et bonjour.
Essayaient-ils juste de nous intimider ? Est-ce que quelque chose les avait distraits de leur attaque ? Étaient-ils simplement trois hommes faisant un tour ?
Il n'a plus importé. Ma décision a été prise.
Cinq jours plus tard I est parti du pays.
Albadri a fonctionné en tant que journaliste pour plusieurs sorties occidentales de médias, y compris Los Angeles Times. Il vit actuellement à Djibouti et espoirs un jour de retourner à la maison.

“Hemos decidido tomar su vida”
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Como periodista de Somalian, lo utilizaron a las amenazas y a la violencia horrific. Pero una llamada telefónica que se enfriaba los colegas del día dos le fue matada a la izquierda sacudarido.
Por Abukar Albadri, especial a los tiempos

MOGADISHU, SOMALIA -- La voz en el otro final de mi cellphone era extrañamente tranquila, pero intento.
“Abukar, estoy llamando para informarle que hemos decidido tomar su vida,” el llamador dicho. Eché un vistazo abajo en mi teléfono para ver la identificación de llamador, que leyó “privado. ”
“Usted no es digno vivir,” el hombre continuado. “Usted tiene tres horas para decir a su familia y para decir sus palabras del último. ”
“Quién es éste?” Exigí.
“Soy un hombre,” era la contestación.
No era mi primera amenaza de la muerte. Como periodista en Somalia, he recibido más que cuidaría para contar. En alguno, los llamadores enojados me maldicen como “marioneta” del U.N. - gobierno transitorio movido hacia atrás en Baidoa y las tropas etíopes que lo apoyan. Otros me acusan de ser un “terrorista” que apoya a los insurrectos islámicos.
Pero esta llamada vino en el final de uno de los días más oscuros de mi vida. Apenas algunas horas anterior, había atendido al entierro de un amigo y el colega, Mahad Ahmed Elmi, un anfitrión de radio hizo fuego sobre abajo de esa mañana de agosto. Entonces, como mis periodistas del compañero y yo condujimos detrás del entierro, una bomba del borde de la carretera pulsó nuestro convoy, matando a Ali Iman Sharmarke, otros medios prominentes calcula en Mogadishu.
Este mes, pistoleros tiró a otro amigo, Bashir Nur Gedi, el encargado temporario de la radio de Shabelle, que había sido arrestado y detenido por las fuerzas del gobierno en septiembre.
Las organizaciones internacionales del periodista dicen que por lo menos han matado a siete reporteros en Somalia este año. Nadie se ha cogido o se ha castigado en ninguno de estos ataques.
Después de que colgara para arriba, las docenas de preguntas funcionaron con mi mente: ¿Cuál soy culpable? ¿Quién es mi enemigo? ¿Por qué me están apuntando?
Pero por primera vez, una pregunta no saldría: ¿Debo salir de Somalia?
Muchas veces había estado parado sobre los sepulcros de amigos. Ahora imaginaba a los amigos y a familia que lloraban sobre los míos.
Comencé a trabajar como periodista hace 10 años, en la edad 19, porque deseé alertar el mundo a las historias del untold de Somalia. Había admirado siempre a más viejo primo que había trabajado como correspondiente de radio durante el régimen de la barra de Mohamed Siad, que bajó en 1991.
Como un periodista en el capital, Mogadishu, yo ha cubierto batallas de la calle, asesinatos y ejecuciones públicas. He tenido armas señalados en mi cabeza y tengo cuerpos torcidos excedente caminados en el camino. Me han convocado a las conferencias de las noticias en el palacio presidencial que se detendrá solamente por los funcionarios corruptos que exigieron un soborno.
Los años, he mirado gobiernos y autoridades venir y pasar. Warlords, cortes islámicas, gobiernos transitorios. Una cosa permanece igual: Cuando los nuevos grupos se levantan a la energía, atacan los medios.
Hoy los periodistas que han dedicado sus vidas a contar las historias de Somalia se encuentran cogidos entre los insurrectos suicidas y los armas ardientes de los soldados enojados del gobierno transitorio. Cada uno está intentando hacer los medios su marioneta.
Este año el gobierno ha arrestado a más de 50 periodistas; ocho permanecen detrás de barras. Los funcionarios han procurado cerrar los enchufes de los medios y haber impuesto los leyes que restringen las actividades de reporteros. Somalia es el segundo país más mortal del mundo para los periodistas, después de Iraq, según el comité para proteger a periodistas.
Al mismo tiempo, los insurrectos nos han atacado y han acosado, distribuyendo prospectos en muchas vecindades que amenazaban matar a cualquier periodista percibido como soporte del gobierno. Este verano nos advirtieron plano que hicimos frente a ataques si cubrimos la conferencia de la reconciliación del gobierno.
Pensaba ese con la comisión, esmero y un corazón fuerte, podría sobrevivir. No soy tan seguro ahora. Este trabajo puede recompensar. Pero se siente a veces como una maldición.
Durante el reinado de la unión islámica de las cortes en 2006, miré a protector atar a un hombre de 50 años a una estaca después de que lo encontraran culpable de apuñalar a otro hombre a la muerte. Entonces, de acuerdo con la interpretación del régimen de la ley islámica, el hijo de la víctima caminó adelante y cortó acusado de su ingle a su collarbone.
Algunas mujeres comenzaron al ululate en ayuda, pero muchos espectadores vomitaron o pasaron hacia fuera. Di vuelta lejos. La escena ocurrió fuera de una escuela primaria, pues los estudiantes miraron con fijeza sobre la pared. Pensé a me: ¿Qué está sucediendo a mi país?
Consiguió peor: En marcha las muchedumbres enojadas arrastraron a cuerpos de los soldados del gobierno y se quemaron los en las calles. Con las balas y los misiles volando, decidía tomar un par de fotografías, garrapatear algunas notas rápidas y conseguir lejos.
Mientras que conseguía listo irse, sentía un arma en mi cabeza. Un militiaman me ordenó caer mi cámara fotográfica. . Vacié mis bolsillos, levanté mis manos y abogué por para mi vida. Él tomó mi cámara fotográfica y cellphone, después dio vuelta a un enojado, la muchedumbre que preguntaba y me declaró un espía. La muchedumbre comenzó a maldecirme y a cantar.
“Soy periodista. Soy periodista, “yo grité, demostrando mi tarjeta de prensa. El sudor vertió de mi cuerpo. Temí que terminara para arriba como los soldados del gobierno.
El militiaman, sin embargo, tenía un diverso castigo en mente. Él me condujo lejos a sus líderes, impacientes demostrar de su cautivo.
Era afortunado. Los líderes de la milicia me conocían, y atestiguaron para mí. Me dejaron ir.
No obstante, esas experiencias no eran un momento crucial. Era las matanzas de mis dos colegas en agosto. Pero no era una decisión fácil. Nací y fui criado en Mogadishu. Irse se sentiría como si diera para arriba.
En lugar entré ocultar, salir de mi casa, suspender mi trabajo y la limitación de mis movimientos.
Crecí sospechoso. Vi a cada traseúnte como asesino potencial.
Un día, un amigo y yo se movían a partir de la una de nuestras ocultar-salidas a otra cuando tres hombres jóvenes subieron detrás de nosotros. Comenzamos a caminar más rápidamente. Caminaron más rápidamente. Mi corazón competido con. Paramos los dejamos pasar, y uno de ellos murmuró algo mientras que fueron cerca.
Pensamos que éramos seguros. Pero pocos minutos más tarde, como llegamos nuestra destinación, vimos a mismos tres hombres el acercarse del camino a continuación. Congelamos. Comencé a rogar y a pedir el perdón del dios.
Mi amigo dijo algo mí, pero a mí no podría oír sus palabras. Me cerré los ojos y esperé las balas. Recordé a hombre en los días del teléfono anterior, el odio que se enfriaba en su voz.
Entonces los hombres jóvenes nos pasaron cerca, con un cabeceo simple y hola.
¿Acaban de intentar intimidarnos? ¿Algo los había distraído de su ataque? ¿Eran simplemente tres hombres que tomaban una caminata?
No importó más. Mi decisión fue tomada.
I salió cinco días más adelante del país.
Albadri ha trabajado como periodista para varios enchufes occidentales de los medios, incluyendo los tiempos de Los Ángeles. Él está viviendo actualmente en Djibouti y esperanzas un día de volver a casa.

“Abbiamo deciso occorrere la vostra vita„
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Come giornalista di Somalian, è stato usato alle minacce ed alla violenza horrific. Ma una telefonata di gelatura i colleghe di giorno due gli è stata uccisa a sinistra agitato.
Da Abukar Albadri, speciale ai tempi

MOGADISCIO, la SOMALIA -- La voce sull'altra conclusione del mio cellphone era stranamente calma, ma intenzione.
“Abukar, sto denominando per informarlo che abbiamo deciso occorrere la vostra vita,„ il visitatore detto. Ho gettato uno sguardo giù al mio telefono per vedere l'identificazione di visitatore, che ha letto “riservato. „
“Non siete degni vivere,„ l'uomo continuato. “Avete tre ore per dire alla vostra famiglia e per dire le vostre parole dell'ultimo. „
“Chi è questo?„ Ho richiesto.
“Sono un uomo,„ ero la risposta.
Non era la mia prima minaccia di morte. Come giornalista in Somalia, ho ricevuto più di mi preoccuperei per contare. In alcuno, i visitatori arrabbiati curse me come “puppet„ del U.N. - governo di transizione sostenuto in Baidoa e le truppe etiopiche che lo sostengono. Altri lo accusano di essere “un terrorista„ che sostiene i insurgents islamici.
Questa chiamata è venuto alla conclusione di uno dei giorni più scuri della mia vita. Appena alcune ore più in anticipo, avevo assistito al funerale di un amico ed il collega, Mahad Ahmed Elmi, un ospite radiofonico ha sparato giù quella mattina di agosto. Allora, mentre i miei giornalisti del collega ed io abbiamo guidato indietro dalla sepoltura, una bomba del bordo della strada ha colpito il nostro convoglio, mortale Ali Iman Sharmarke, gli altri mezzi prominenti calcola a Mogadiscio.
Questo mese, banditi ha sparato un altro amico, Bashir Nur Gedi, responsabile sostituto della radio di Shabelle, che era stato arrestato e ritenuto stato dalle forze di governo in settembre.
Le organizzazioni internazionali del giornalista dicono che almeno sette reporter sono stati uccisi in Somalia questo anno. Nessuno è stato interferito o punito stato in qualcuno di questi attacchi.
Dopo che appenda in su, le dozzine delle domande hanno funzionato con la mia mente: Di che cosa sono colpevole? Chi è il mio nemico? Perchè sto designando?
Ma per la prima volta, una domanda non andrebbe via: Dovrei lasciare la Somalia?
Molte volte mi ero levato in piedi sopra le tombe degli amici. Ora ho immaginato gli amici e la famiglia che piangono sopra mine.
Ho cominciato a lavorare come giornalista 10 anni fa, all'età 19, perché ho desiderato avvisare il mondo alle storia del untold della Somalia. Avevo ammirato sempre un cugino più anziano che aveva lavorato come corrispondente radiofonico durante il regime della sbarra del Mohamed Siad, che è caduto in 1991.
Come un giornalista nel capitale, Mogadiscio, io ha riguardato le battaglie della via, gli assassini e le esecuzioni pubbliche. Ho avuto pistole indicate alla mia testa ed ho corpi torti eccedenza fatti un passo sulla strada. Sono stato convocato ai congressi di notizie nel palazzo presidenziale da ritenere soltanto dai funzionari corrotti che hanno richiesto un dono.
Nel corso degli anni, ho guardato i governi e le autorità venire ed andare. Warlords, corti islamiche, governi di transizione. Una cosa rimane lo stesso: Quando i nuovi gruppi aumentano ad alimentazione, attacano i mezzi.
Oggi i giornalisti che hanno dedicato le loro vite a dire alle storia della Somalia si trovano interferiti fra i insurgents suicidal e le pistole ardenti dei soldati pazzi del governo di transizione. Ciascuno sta provando a rendere ai mezzi il relativo puppet.
Questo anno il governo ha arrestato più di 50 giornalisti; otto rimangono dietro le barre. I funzionari hanno tentato di chiudere le prese di mezzi e di imporre le leggi che limitano le attività dei reporter. La Somalia è il secondo paese più mortale nel mondo per i giornalisti, dopo Irak, secondo il comitato per proteggere i giornalisti.
Allo stesso tempo, i insurgents li hanno attacati e harassed, distribuendo gli opuscoli in molte vicinanze che minacciano di uccidere tutto il giornalista percepito come sostegno del governo. Questa estate siamo stati avvertiti piano che abbiamo affrontato gli attacchi se riguardassimo il congresso di riconciliazione del governo.
Ho usato pensare il quel con l'impegno, dedica e un cuore forte, potrei sopravvivere. Ora non sono così sicuro. Questo lavoro può ricompensare. Ma a volte ritiene come un curse.
Durante il regno dell'unione islamica delle corti in 2006, ho guardato una protezione legare un uomo di 50 anni ad un palo dopo che fosse trovato colpevole di stabbing un altro uomo alla morte. Allora, in conformità con l'interpretazione del regime di legge islamica, il figlio della vittima ha fatto un passo in avanti ed ha tagliato accusato dal suo inguine al suo collarbone.
Alcune donne hanno cominciato a ululate nel supporto, ma molti spectators hanno vomitato o passato fuori. Ho girato via. La scena ha avvenuto fuori di una scuola primaria, poichè gli allievi hanno scrutato sopra la parete. Ho pensato a me: Che cosa sta accadendo al mio paese?
Ha ottenuto più difettoso: In marzo le folle arrabbiate hanno trascinato i corpi dei soldati di governo e li hanno bruciati sulle vie. Con le pallottole ed i missili che volano, ho deciso prendere una coppia delle fotografie, scarabocchiare alcune note rapide ed ottenere via.
Poichè stavo ottenendo aspetti per andare, io ha ritenuto una pistola alla mia testa. Un militiaman lo ha ordinato cadere la mia macchina fotografica. . Ho svuotato le mie tasche, ho sollevato le mie mani ed ho supplicato per la mia vita. Ha preso la miei macchina fotografica e cellphone, quindi si è girato verso un arrabbiato, la folla interrogante e lo ha dichiarato una spia. La folla ha cominciato a cursing e chanting.
“Sono un giornalista. Sono un giornalista, “io ho gridato, mostrando la mia scheda di pressa. Sudore versato dal mio corpo. Ho temuto che mi concluderei in su come i soldati di governo.
Il militiaman, tuttavia, ha avuto una punizione differente in mente. Lo ha condotto via ai suoi capi, desiderosi di mostrare fuori del suo prigioniero.
Ero fortunato. I capi della milizia lo hanno conosciuto e vouched per me. Lo hanno lasciato andare.
Eppure, quelle esperienze non erano una svolta. Era le uccisioni dei miei due colleghe in agosto. Ma non era una decisione facile. Sono stato sopportato ed alzato stato a Mogadiscio. Andare riterrebbe come se sterà dando in su.
Invece ho entrato nel nascondermi, nel lasciare la mia casa, nella sospensione del mio lavoro e nel limitare i miei movimenti.
Mi sono sviluppato sospettoso. Ho osservato ogni passerby come assassin potenziale.
Un giorno, un amico ed io stavano muovendo da uno dei nostri nascond-outs verso un altro quando i tre giovani sono venuto in su dietro noi. Abbiamo cominciato camminare più velocemente. Hanno camminato più velocemente. Il mio cuore corso. Ci siamo arrestati li abbiamo lasciati passare ed uno di loro ha mormorato qualcosa mentre sono andato vicino.
Abbiamo pensato che fossimo sicuri. Ma poco dopo, mentre siamo arrivato alla nostra destinazione, abbiamo visto gli stessi tre uomini avvicinarci a dalla strada avanti. Abbiamo congelato. Ho cominciato a pregare e chiedere il perdono del dio.
Il mio amico ha detto qualcosa a me, ma all'io non potrebbe sentire le sue parole. I chiuso i miei occhi ed aspettato le pallottole. Mi sono ricordato più presto dell'uomo i giorni del telefono, l'odio di gelatura nella sua voce.
Allora i giovani li hanno passati vicino, con un cenno del capo semplice e ciao.
Stavano provando appena ad intimidirli? Qualcosa distracted loro dal loro attacco? Erano semplicemente tre uomini che fanno una passeggiata?
Non ha importato più. La mia decisione è stata presa.
Cinque giorni più successivamente I ha lasciato il paese.
Albadri ha funzionato come giornalista per parecchie prese occidentali di mezzi, compreso i tempi de Los Angeles. Attualmente sta vivendo a Djibouti e le speranze un giorno rinviare a casa.

„Wir haben entschieden, Ihr Leben zu dauern“
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Als Somalian Journalist war er an Drohungen und entsetzliche Gewalttätigkeit gewöhnt. Aber einem kühlenden Telefonanruf die Kollegen des Tag zwei wurden nach links er gerüttelt getötet.
Durch Abukar Albadri, speziell zu den Zeiten

MOGADISCHU, SOMALIA -- Die Stimme am anderen Ende meines cellphone war ungewöhnlich ruhig, aber Absicht.
„Abukar, benenne ich, um Sie zu informieren, daß wir entschieden haben, Ihr Leben zu dauern,“ der gesagte Anrufer. Ich blickte unten auf mein Telefon flüchtig, um den Anrufer Identifikation zu sehen, der „privates las. “
„Sind Sie nicht angemessen zu leben,“ der fortgesetzte Mann. „Sie haben drei Stunden, zum Ihrer Familie zu erklären und Ihrer Letztwörter zu sagen. “
„, wer ist dieses?“ Ich verlangte.
„Ich bin ein Mann,“ war die Antwort.
Es war nicht meine erste Todesdrohung. Als Journalist in Somalia, habe ich mehr empfangen, als ich mich interessieren würde, um zu zählen. In einigem verfluchen verärgerte Anrufer mich als „Marionette“ des U.N. - unterstützte übergangsregierung in Baidoa und die äthiopischen Truppen, die es stützen. Andere beschuldigen mich vom Sein ein „Terrorist“, der die islamischen Rebellen stützt.
Aber dieser Anruf kam am Ende von einem der dunkelsten Tage meines Lebens. Gerade einige Stunden früher, hatte ich mich das Begräbnis eines Freunds gesorgt und Kollege, Mahad Ahmed Elmi, ein Radiowirt schoß hinunter diesen August Morgen. Dann während meine Mitjournalisten und ich zurück von der Beerdigung fuhren, schlug eine Straßenrandbombe unseren Konvoi an und tötete Ali Iman Sharmarke, eine anderen vorstehenden Mittel, darstellen in Mogadischu.
Dieser Monat, bewaffnete Banditen schoß einen anderen Freund, Bashir Nur Gedi, stellvertretender Geschäftsführer des Shabelle Radios, der durch Regierung Kräfte im September festgehalten worden und zurückgehalten worden war.
Internationale Journalistorganisationen sagen, daß mindestens sieben Reporter in Somalia dieses Jahr getötet worden sind. Niemand ist in irgendwelchen Angriffen verfangen worden oder bestraft worden.
Nachdem ich oben hing, liefen Dutzende Fragen durch meinen Verstand: Von was bin ich schuldig? Wer ist mein Feind? Warum werde ich gezielt?
Aber zum ersten Mal, würde eine Frage nicht weggehen: Sollte ich Somalia verlassen?
Viele Male war ich über den Gräbern der Freunde gestanden. Jetzt stellte mich ich die Freunde und Familie vor, die über meinen weinen.
Vor ich an, fing als Journalist 10 Jahren, an Alter 19 zu arbeiten, weil ich die Welt zu den untold Geschichten von Somalia alarmieren wollte. Ich hatte immer einen älteren Vetter bewundert, der als Radiokorrespondent während des Mohamed Siad Barreregimes gearbeitet hatte, das 1991 fiel.
Wie ein Journalist im Kapital, Mogadischu, ich Straße Schlachten, Ermordungen und allgemeine Durchführungen umfaßt haben. Ich habe die Gewehren gehabt, die auf meinen Kopf gezeigt werden und ich habe getretene überschuß verdrehte Körper auf der Straße. Ich bin zu den Nachrichten Konferenzen im von den verdorbenen zusammengerufen worden Beamten nur zurückgehalten zu werden Präsidentenpalast, die ein Bestechungsgeld verlangten.
Über die Jahre habe ich Regierungen und Behörden zu kommen, aufgepaßt und hinauszugehen. Kriegsherren, islamische Gerichte, übergangsregierungen. Eine Sache bleibt das selbe: Wenn neue Gruppen zur Energie steigen, nehmen sie die Mittel in Angriff.
Heute finden sich Journalisten, die ihre Leben dem Erklären der Geschichten von Somalia eingeweiht haben, verfangen zwischen selbstmörderischen Rebellen und den flammenden Gewehren der übergangswütenden Soldaten der regierung. Jedes versucht, die Mittel seine Marionette zu bilden.
Dieses Jahr hat die Regierung mehr als 50 Journalisten festgehalten; acht bleiben hinter Stäben. Beamte haben versucht, Mittelanschlüsse zu schließen und Gesetze auferlegt zu haben, die die Tätigkeiten der Reporter einschränken. Somalia ist das zweite tödlichste Land in der Welt für Journalisten, nach dem Irak, nach Ansicht des Ausschusses, zum der Journalisten zu schützen.
Gleichzeitig haben Rebellen uns angegriffen und bedrängt und Blättchen in vielen Nachbarschaften verteilt, die bedrohen, jeden möglichen Journalisten zu töten, der als Stützen der Regierung wahrgenommen wird. Dieser Sommer wurden wir flach gewarnt, denen wir Angriffe gegenüberstellten, wenn wir die Versöhnungkonferenz der Regierung umfaßten.
Ich pflegte, dieses mit Verpflichtung, Widmung zu denken und ein starkes Herz, könnte ich überleben. Jetzt bin ich nicht so sicher. Dieser Job kann belohnen. Aber manchmal glaubt es wie ein Fluch.
Während der Herrschaft des islamischen Gericht-Anschlußes 2006, paßte ich einen Schutz auf, einen 50 Einjahresmann an eine Stange zu binden, nachdem er schuldig vom Erstechen eines anderen Mannes zum Tod gefunden wurde. Dann in übereinstimmung mit der Deutung des Regimes des islamischen Gesetzes, trat der Sohn des Opfers vorwärts und schnitt beschuldigt von seiner Leiste zu seinem collarbone.
Einige Frauen fingen zum ululate in der Unterstützung an, aber viele Zuschauer erbrachen sich oder überschritten heraus. Ich drehte mich weg. Die Szene fand außerhalb einer Primärschule statt, da Kursteilnehmer über der Wand blickten. Ich dachte zu mich: Was geschieht meinem Land?
Es erhielt schlechter: Im März schleppten verärgerte Massen die Körper der Regierung Soldaten und brannten sie auf den Straßen. Wenn den Gewehrkugeln und Flugkörper fliegen, entschied ich, ein Paar der Fotographien zu nehmen, scrawl einige schnelle Anmerkungen und weg zu erhalten.
Während ich fertig wurde zu gehen, glaubte ich einer Gewehr an meinem Kopf. Ein Milizsoldat bestellte mich, meine Kamera fallenzulassen. Ich. Ich leerte meine Taschen, hob meine Hände an und plädierte für mein Leben. Er nahm meine Kamera und cellphone, dann wendete an ein verärgertes, erklärte fragenmasse und mich ein Spion. Die Masse fing, mich zu verfluchen an und zu singen.
„Ich bin ein Journalist. Ich bin ein Journalist, „ich schrie und zeige meine Pressekarte. Schweiß gegossen aus meinem Körper. Ich fürchtete mich, daß ich oben wie die Regierung Soldaten beenden würde.
Der Milizsoldat hatte jedoch eine andere Bestrafung im Verstand. Er führte mich weg zu seinen Führern, eifrig, weg von seinem Gefangenen darzustellen.
Ich war glücklich. Die Milizführer kannten mich und vouched für mich. Sie ließen mich gehen.
Noch waren jene Erfahrungen nicht ein Drehpunkt. Es war die Tötungen meiner zwei Kollegen im August. Aber es war nicht eine einfache Entscheidung. Ich war in Mogadischu geboren und angehoben. Zu gehen würde glauben, als ob ich oben gab.
Stattdessen stieg ich in das Verstecken, in das Verlassen meines Hauses, in das Verschieben meiner Arbeit und in das Begrenzen meiner Bewegungen ein.
Ich wuchs mißtrauisch. Ich sah jeden Passanten als möglicher Meuchelmörder an.
Ein Tag, ein Freund und ich bewogen von einem unseres Versteckenheraus auf andere, als drei junge Männer oben hinter uns kamen. Wir fingen an, schneller zu gehen. Sie gingen schneller. Mein Herz gelaufen. Wir stoppten ließen sie überschreiten, und eine von ihnen murmelte etwas, während sie vorbeigingen.
Wir dachten, daß wir sicher waren. Aber nach einigen Minuten, während wir in unserem Bestimmungsort ankamen, sahen wir die gleichen drei Männer, von der Straße voran sich zu nähern. Wir froren ein. Ich fing, um Verzeihen an des Gottes zu beten und zu bitten.
Mein Freund sagte etwas zu mir, aber zu mir könnte nicht seine Wörter hören. Ich schloß meine Augen und wartete die Gewehrkugeln. Ich erinnerte mich den an Mann an den Telefontagen früh, der kühlende Haß in seiner Stimme.
Dann führten die jungen Männer uns vorbei, mit einem einfachen Kopfnicken und hallo.
Versuchten sie gerade, uns einzuschüchtern? Hatte etwas sie von ihrem Angriff abgelenkt? Waren sie einfach drei Männer, die einen Spaziergang machen?
Es machte nicht mehr aus. Meine Entscheidung wurde getroffen.
Fünf verließen Tage später I das Land.
Albadri hat als Journalist für einige westliche Mittelanschlüsse, einschließlich die Los Angeles Zeiten gearbeitet. Er lebt z.Z. in Djibouti und in den Hoffnungen ein Tag, nach Hause zurückzugehen.

“Nós decidimo-nos fazer exame de sua vida”
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Como um journalist de Somalian, foi usado às ameaças e à violência horrific. Mas uma chamada de telefone chilling os colegas do dia dois foi-lhe matada à esquerda agitado.
Por Abukar Albadri, especial aos tempos

MOGADISHU, SOMÁLIA -- A voz no outro fim de meu cellphone era estranhamente calma, mas intenção.
“Abukar, eu estou chamando-me para informá-lo que nós nos decidimos fazer exame de sua vida,” o chamador dito. Eu olhei de relance para baixo para meu telefone para ver o chamador ID, que leu “confidencial. ”
“Você não é digno viver,” o homem continuado. “Você tem três horas para dizer sua família e para dizer suas palavras do último. ”
“Quem é este?” Eu exiji.
“Eu sou um homem,” era a resposta.
Não era minha primeira ameaça da morte. Como um journalist em Somália, eu recebi mais do que eu me importaria para contar. Em algum, os chamadores irritados curse me como um “fantoche” do U.N. - governo transitional suportado em Baidoa e as tropas Ethiopian que o suportam. Outros acusam-me de ser um “terrorista” que suporta os insurgents Islamic.
_ mas este chamada ve fim um escuro dia meu vida. Apenas algumas horas mais adiantado, eu tinha atendido ao funeral de um amigo e o colega, Mahad Ahmed Elmi, um anfitrião de rádio lançou abaixo essa manhã de agosto. Então, enquanto meus journalists do companheiro e eu dirigimos para trás do enterro, uma bomba do roadside golpeou nosso combóio, matando Ali Iman Sharmarke, uns outros meios proeminentes figura em Mogadishu.
Este mês, gunmen disparou em um outro amigo, Bashir Nur Gedi, o gerente ativo do rádio de Shabelle, que tinha sido prendido e detido por forças do governo em setembro.
As organizações internacionais do journalist dizem que sete repórteres estiveram matados pelo menos em Somália este ano. Ninguém foi travado ou punido em qualquens um ataques.
Depois que eu pendurei acima, as dúzias das perguntas funcionaram com minha mente: Que sou eu culpado? Quem é meu inimigo? Por que eu estou sendo alvejado?
Mas para a primeira vez, uma pergunta não partiria: Devo eu sair de Somália?
Muitas vezes eu tinha estado sobre as sepulturas dos amigos. Agora eu imaginei os amigos e a família que weeping sobre meus.
Eu comecei a trabalhar como um journalist 10 anos há, na idade 19, porque eu quis alertar o mundo às histórias do untold de Somália. Eu tinha admirado sempre um primo mais velho que trabalhasse como um correspondente de rádio durante o regime do Barre de Mohamed Siad, que caiu em 1991.
Como um journalist no capital, Mogadishu, mim cobriu batalhas da rua, assassinations e execuções públicas. Eu tive os injetores apontados em minha cabeça e eu tenho corpos torcidos excesso pisados na estrada. Eu fui chamado às conferências da notícia no palácio presidencial a ser detido somente pelos oficiais corrupt que exijiram um bribe.
Sobre os anos, eu prestei atenção a governos e a autoridades vir e ir. Warlords, cortes Islamic, governos transitional. Uma coisa permanece o mesmo: Quando os grupos novos se levantam ao poder, atacam os meios.
Hoje os journalists que dedicaram suas vidas a dizer as histórias de Somália encontram-se travados entre insurgents suicidal e os injetores chamejando dos soldados loucos do governo transitional. Cada um está tentando fazer aos meios seu fantoche.
Este ano o governo prendeu mais de 50 journalists; oito remanescem atrás das barras. Os oficiais tentaram fechar tomadas dos meios e ter imposto as leis que restringem as atividades dos repórteres. Somália é o segundo país o mais mortal no mundo para journalists, após Iraq, de acordo com o comitê para proteger Journalists.
Ao mesmo tempo, os insurgents atacaram-nos e harassed, distribuindo leaflets em muitas vizinhanças que ameaçam matar todo o journalist percebido como suportar o governo. Este verão nós fomos advertidos lisa que nós enfrentamos ataques se nós cobríssemos a conferência do reconciliation do governo.
Eu usei-me pensar do esse com compromisso, dedication e um coração forte, eu poderia sobreviver. Agora eu não sou assim certo. Este trabalho pode recompensar. Mas às vezes sente como um curse.
Durante o reino da união Islamic das cortes em 2006, eu prestei atenção a um protetor amarrar um homem de 50 year-old a uma estaca depois que foi encontrado culpado de stabbing um outro homem à morte. Então, de acordo com a interpretação do regime da lei Islamic, o filho da vítima pisou para a frente e cortou acusado de seu groin a seu collarbone.
Algumas mulheres começaram ao ululate na sustentação, mas muitos espectadores vomited ou passaram para fora. Eu girei afastado. A cena ocorreu fora de uma escola preliminar, porque os estudantes perscrutaram sobre a parede. Eu myselfpensei-: Que está acontecendo a meu país?
Começou mais mau: Em março as multidões irritadas arrastaram os corpos de soldados do governo e queimaram-nos nas ruas. Com as balas e os mísseis que voam, eu decidi-me fazer exame de um par das fotografias, rabiscar algumas notas rápidas e começá-las afastado.
Enquanto eu estava começando pronto para sair, eu senti um injetor em minha cabeça. Um militiaman requisitou-me deixar cair minha câmera. Eu. Eu esvaziei meus bolsos, levantei minhas mãos e pleaded para minha vida. Fêz exame de meus câmera e cellphone, a seguir girou-os para um irritado, a multidão questionando e declarou-me um espião. A multidão começou a cursing me e chanting.
“Eu sou um journalist. Eu sou um journalist, “mim shouted, mostrando meu cartão de imprensa. Suor derramado de meu corpo. Eu temi que eu terminaria acima como os soldados do governo.
O militiaman, entretanto, teve uma punição diferente na mente. Conduziu-me afastado a seus líderes, ansiosos para mostrar fora de seu cativo.
Eu era afortunado. Os líderes da milícia conheceram-me, e vouched para mim. Deixaram-me ir.
Ainda, aquelas experiências não eram um ponto de giro. Era as matanças de meus dois colegas em agosto. Mas não era uma decisão fácil. Eu fui carregado e levantado em Mogadishu. Sair sentiria como se eu estava dando acima.
Instead eu entrei em esconder, em sair de minha casa, em suspender meu trabalho e em limitar meus movimentos.
Eu cresci suspicious. Eu vi cada transeunte como um assassino potencial.
Um dia, um amigo e eu estavam movendo-se de uma de nossas escond-saídas para outra quando três homens novos vieram acima atrás de nós. Nós começamos andar mais rapidamente. Andaram mais rapidamente. Meu coração competido. Nós paramos deixamo-los passar, e um deles muttered algo enquanto foram perto.
Nós pensamos que nós éramos seguros. Mas poucos minutos depois, enquanto nós chegamos em nosso destino, nós vimos os mesmos três homens aproximar-se da estrada adiante. Nós congelamo-nos. Eu comecei a praying e pedir forgiveness do deus.
Meu amigo disse-me algo mim, mas não poderia ouvir suas palavras. Eu fechei meus olhos e esperei as balas. Eu recordei o homem nos dias do telefone mais cedo, o hatred chilling em sua voz.
Então os homens novos passaram-nos perto, com um assentimento simples e hello.
Estavam tentando apenas intimidate nos? Algo distracted os de seu ataque? Eram simplesmente três homens que fazem exame de uma caminhada?
Não importou anymore. Minha decisão foi feita.
Cinco dias mais tarde I saiu do país.
Albadri trabalhou como um journalist para diversas tomadas ocidentais dos meios, including os tempos de Los Angeles. Está vivendo atualmente em Djibouti e em esperanças um dia retornar para casa.

”Har vi avgjort att ta ditt liv”,
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Som en Somalian journalist var han van vid hot och fasansfullt våld. Men en kyla påringning som kollegorna för dag två dödades, lämnade honom skakad.
Vid Abukar Albadri, sakkunnig till tiderna

MOGADISHU, SOMALIA -- Uttrycka på annan avslutar av min mobiltelefon var underligt lugna, men avsikt.
”Sade Abukar, I-förmiddagen som kallar för att informera dig, att vi har avgjort att ta ditt liv,” calleren. Jag kasta en blick besegrar på mitt ringer för att se callerLEGITIMATIONEN, som läste ”privat. ”
”Är du inte värdig att bo,” den fortsatte manen. ”Har du tre timmar som berättar din familj, och något att säga som din jumbo uttrycker. ”
”Vem är detta?”, Jag begärde.
”Var I-förmiddagen en man,” svaret.
Det var inte mitt första dödhot. Som en journalist i Somalia har jag mottagit mer, än jag skulle omsorg att räkna. I något förbannar ilskna callers mig som ”en docka” av U.NEN. - dragen tillbaka övergångs- regering i Baidoa och de etiopiska soldaterna som stöttar den. Andra anklagar mig av att vara en understödja ”terrorist” de islamiska revoltörerna.
Men denna appell kom på avsluta av en av de mörkaste dagarna av mitt liv. Rättvist några timmar tidigare, hade jag deltagit i begravningen av en vän, och kollegan, Mahad Ahmed Elmi, a radiosände varar värd gunned besegrar den Augusti morgon. Därefter som min med- journalist- och I-drösbaksida från jordfästningen, bombarderar en vägren slogg vår eskortfartyg, dödande Ali Iman Sharmarke, ett annat framstående massmedia figurerar i Mogadishu.
Denna månad revolverman sköt en annan vän, Bashir Nur Gedi, radiosände den tillförordnade chefen av Shabelle, som hade arresterats och hade fördröjts av regerings- styrkor i September.
Något att säga för landskampjournalistorganisationar åtminstone sju reporter har dödats i Somalia detta år. Inget har fångats eller har bestraffats i några av dessa attacker.
Efter jag hängde upp, dussintals ifrågasätter körde till och med mitt varar besvärad: Vilken förmiddag I som är skyldig av? Är vem min fiende? Why förmiddag I som uppsätta som mål?
Men för den första tiden, ifrågasätter man skulle för att inte gå bort: Bör jag lämna Somalia?
Många tider hade jag stått över gravarna av vänner. Nu föreställde jag vänner och familjen som gråter över min.
Jag började arbetet som en journalist 10 år sedan, på ålder 19, därför att jag önskade att larma världen till untoldberättelserna av Somalia. Jag hade alltid beundrat en äldre kusin som hade fungerat, som a radiosände korrespondentet under det Mohamed Siad Barrestyret, som avverkar i 1991.
Som en journalist i huvudstaden, Mogadishu, mig har täckt gatastrider, lönnmord och offentliga utföranden. Jag har haft vapen som pekas på mitt huvud, och jag har klivit över vridet förkroppsligar på vägen. Jag har tillkallats till nyheternakonferenser i den presidents- slotten endast som ska fördröjas av korrumperade representanter som begärde en muta.
Över åren har jag hållit ögonen på regeringar och myndigheter att komma och gå. Krigsherrear islamiska domstolar, övergångs- regeringar. Stag för ett ting samma: När de är nya grupplöneförhöjningen som ska drivas, anfaller de massmedia.
I dag finner sig journalister, som har hängivet deras liv till träffande berättelserna av Somalia, fångade mellan självmords- revoltörer och de flammande vapnen av den övergångs- regering tokiga soldater. Varje är pröva att göra massmedia dess docka.
Detta år har regeringen arresterat mer än 50 journalister; åtta återstår bommar för bakom. Representanter har försökt till nära massmediauttag och har lagt på lagar som begränsar aktiviteterna av reporter. Somalia är det mest deadliest landet för understödja i världen för journalister, efter Irak, enligt kommittén som skyddar journalister.
Samtidigt har har revoltörer anfallit och harassed oss och att fördela broschyrer i många grannskapar som hotar för att döda någon journalist som märkas som understödja regeringen. Denna sommar varnades vi plant som vi vände mot attacker, om vi täckte regering försoningkonferensen.
Van vid funderare I som med förpliktelse, dedikation och en stark hjärta, mig kunde fortleva. Nu så säker förmiddag I inte. Detta jobb kan belöna. Men ibland gillar det känselförnimmelser en förbannelse.
Under regeringstiden av de islamiska domstolarna som var fackliga i 2006, höll ögonen på jag en vakttie en årig man 50 till en insats, efter han var funnit skyldigt av stabbing av en annan man till döds. Därefter i överensstämmelse med styre tolkning av islamisk lag, klev klippte sonen av offer framåtriktat och som anklagades från hans ljumske till hans nyckelben.
Några kvinnor började till ululate i service, men många åskådare spydde eller passerade ut. Bortvänd I. Platsen ägde rum utanför en grundskola för barn mellan 5 och 11 år, som deltagare plirade över väggen. Jag tänkte till jag själv: Händer vad till mitt land?
Det fick värre: I ilskna folkmassor för mars släpad förkroppsligar av regerings- soldater och bränt dem på gatorna. Med kulor och missiler som flyger, avgjorde jag att ta en koppla ihop av fotograferar, klottrar någon ömt ställe noterar och får bort.
Ordna till för att lämna, mig klädde med filt ett vapen på mitt huvud, som jag fick. En militiaman beställde mig för att tappa min kamera. Jag. Jag tömde mitt stoppa i fickan, lyftte mitt räcker och pläderade för mitt liv. Han tog min kamera och mobiltelefon, då vände till ett ilsket och att ifrågasätta folkmassan och förklarade mig en spion. Folkmassan började att förbanna mig och att skandera.
”I-förmiddag en journalist. Förmiddag I en journalist, ”ropade jag, visningen mitt presskort. Svett som hälls från mitt, förkroppsligar. Jag fruktade mig skulle avslutar upp något liknande som regeringen tjäna som soldat.
Militiamanen, hade emellertid en olik bestraffning i åtanke. Han ledde mig bort till hans ledare som var ivriga till showen av hans fången.
Jag var lycklig. Milisledarna visste mig och vouched för mig. De l5At mig gå.
Stilla de erfar var inte en vändpunkt. Det var dödandena av min två kollegor i Augusti. Men det var inte ett lätt beslut. Jag var född och lyftt i Mogadishu. Att lämna skulle känselförnimmelse som, om jag gav mig upp.
I stället gick jag in i nederlag och att lämna mitt hus, inställa mitt arbete och begränsa min förehavanden.
Jag växte misstänksam. Jag beskådade varje passerby som en potentiell mördare.
En dag, en vän och mig var röra från en av våra dölja-outs till another, då tre unga manar kom upp bak oss. Vi startade att gå snabbare. De gick snabbare. Min hjärta raced. Vi stoppade l5At dem passera, och en av dem muttrade något, som de gick by.
Vi tänkte att vi var kassaskåpet. Men några noterar mer sistnämnd, som vi ankom på vår destination, oss sågar de samma tre manarna som att närma sig från vägen framåt. Vi fryste. Jag började att be och att fråga för gud förlåtelse.
Min vän sade något till mig, men mig kunde inte höra att his uttrycker. Jag stängde mitt synar och väntade kulorna. Jag mindes manen på ringadagarna tidigare, det kyla hatet i his uttrycker.
Därefter passerade de unga manarna oss by, med ett enkelt nicka och hälsningar.
Var de som precis var prövas att skrämma oss? Hade något distraherat dem från deras attack? Var de enkelt tre manar som tar en gå?
Det betydde inte anymore. Mitt beslut gjordes.
Fem dagar mer sistnämnd lämnade jag landet.
Albadri har fungerat som en journalist för flera västra massmediauttag, däribland de Los Angeles tiderna. Han bor för närvarande i Djibouti och hopp en dag för att gå tillbaka hem.

«Мы решали принять вашу жизнь»
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Как журналист Somalian, он был использован к угрозам и horrific расправе. Но охлаждая телефонныйа вызов коллегаы дня 2 был убит налево сотрясанному ему.
Abukar Albadri, специальным к временам

MOGADISHU, СОМАЛИ -- Голосом на другом конце моего cellphone была сверхсчетно штилев, но цели.
«Abukar, я вызываю для того чтобы сообщить вы что мы решали принять вашу жизнь,» сказанный caller. Я мельком взглянул вниз на моем телефоне для того чтобы увидеть удостоверение личности caller, которое прочитало «приватное. »
«Вы не достойны для того чтобы жить,» продолжаемый человек. «Вы имеете 3 часа для того чтобы сказать вашу семью и сказать ваши слова последнего. »
«Это?» Я потребовал.
«Я буду человеком,» был ответом.
Не было моим первым убийственным обращением. Как журналист в Сомали, я получал больше чем я позаботил бы для того чтобы подсчитать. В некотором, сердитые callers проклинают меня как «puppet» ООН. - подпертое правительство переходного периода в Baidoa и эфиопские войска поддерживают его. Другие обвиняют меня быть «террористом» поддерживая исламских бунтарей.
Но этот звонок пришел на конец одного из самых темных дней моей жизни. Как раз немного часов предыдуще, я присутствовал на похороны друга и коллега, Mahad Ahmed Elmi, radio хозяин дал полный газ вниз с того утра в августе. После этого, по мере того как мои журналисты собрата и я управляли назад от захоронения, бомба roadside поразила наш обоз, убивая Али Iman Sharmarke, другие видно средства вычисляет в Mogadishu.
Этот месяц, gunmen снял другого друга, Bashir Nur Gedi, acting менеджера радиоего Shabelle, который был арестован и задержан усилиями правительства в сентябре.
Международные организации журналиста говорят по крайней мере 7 репортеров были убиты в Сомали этот год. No one было уловлено или репрессировано в любых из этих нападениях.
После того как я повиснул вверх, дюжины вопросов побежали через мой разум: Я виновн? Будет моим противником? Почему я пристреливаюсь?
Но for the first time, один вопрос не пошел бы прочь: Должен я выйти Сомали?
Много времен я стоял над могилами друзей. Теперь я представил друзей и семьи плача над моими.
Я начал работать как журналист 10 лет тому назад, на времени 19, потому что я хотел предупредить мир к рассказам untold Сомали. Я всегда восшхищал более старого кузена работал как radio корреспондент во время режима Barre Mohamed Siad, который понизился в 1991.
По мере того как журналист в столице, Mogadishu, я покрывало сражения улицы, assassinations и исполнения публики. Я имел пушки указанные на мою головку и я шагал над переплетенными телами на дороге. Я был summoned к конференциям новостей в президентском дворце только, котор будут задерживать продажный чиновник потребовали взятке.
Над летами, я наблюдал, как правительства и авторитеты приходят и идут. Warlords, исламские суды, правительства переходного периода. Одна вещь остается этими же: Когда новые группы поднимают к силе, они атакуют средства.
Сегодня журналисты предназначали их жизни к говорить рассказы Сомали считают после того как они уловлены между суицидальными бунтарями и пылая пушками воинов правительства переходного периода сумашедших. Каждое пытается сделать средствами свой puppet.
Этот год правительство арестовывало больше чем 50 журналистов; 8 остают за адвокатскими сословиями. Должностные лица пытали закрыть выходы средств и навести законы ограничивают RABOTы репортеров. Сомали будет второй deadliest страной в мире для журналистов, после Ирака, согласно комитету для того чтобы защитить журналисты.
В то же самое время, бунтари атаковали и исводили нас, распределяющ листовки в много районов угрожая убить любое журналист восприниманное как поддерживать правительство. Это лето мы плоско были предупрежены мы смотрели на нападения если мы покрыли конференцию примиренности правительства.
Я использовал думать то с принятием окончательного решения, посвящением и сильное сердце, я смог выдержать. Теперь я не настолько уверен. Эта работа может награждать. Но иногда оно чувствует как заклятье.
Во время царствования исламского соединения судов в 2006, я наблюдал, как предохранитель связал человека 50 year-old к коль после того как он был счесн виновно колоть другой человека к смерти. После этого, в соответствии с толкованием режима мусульманского права, сынок жертвы шагнул вперед и отрезал обвиненное от его паха к его collarbone.
Некоторые женщины начали к ululate в поддержке, но много зрителей затошнили или прошли вне. Я повернул прочь. Место осуществило вне начальной школы, по мере того как студенты peered над стеной. Я думал к себе: Случается к моей стране?
Получило более плох: В марте сердитые толпы волочили тела воинов правительства и горели их на улицах. При пули и реактивные снаряды летая, я решил принять пару фотоснимок, scrawl некоторые быстро примечания и получить прочь.
По мере того как я получал готовым выйти, я чувствовал пушку на моей головке. Приказанное militiaman мне для того чтобы упасть моя камера. Я сделал. Я опорожнил мои карманы, поднял мои руки и признал на моя жизнь. Он принял мои камеру и cellphone, тогда повернул к сердитому, спрашивая толпа и объявила меня шпионка. Толпа начала проклинать меня и chanting.
«Я буду журналистом. Я буду журналистом, «я крикнул, показывающ мою карточку давления. Sweat полил от моего тела. Я опасался я закончится вверх как воины правительства.
Militiaman, однако, имело по-разному наказание в разуме. Он вел меня прочь к его руководителям, полным страстного желания для того чтобы показать с его пленника.
Я был удачливейш. Руководители ополчения знали меня, и vouched для меня. Они препятствовали мне пойти.
Все еще, теми опытами не было поворотный пункт. Было умерщвлениями моих 2 коллегаов в августе. Но не было легким решением. Я был рожден и поднят в Mogadishu. Выйти чувствовал бы если я давал вверх.
Вместо я пошел в прятать, выходить моя дом, suspending моя работа и ограничивать мои движения.
Я вырос подозрительным. Я осмотрел каждое passerby как потенциальный assassin.
Один день, друг и я двигали от одного из наших прятать-выходов к другим когда 3 молодого человека come up за нами. Мы начали погулять более быстро. Они погуляли более быстро. Мое участвуют в гонке сердце, котор. Мы остановили препятствовали им пройти, и их бормотать что-то по мере того как они пошли мимо.
Мы думали мы было безопасны. Но на несколько минут позднее, по мере того как мы приехали в наше назначение, мы увидели, что такие же 3 люд причалили от дороги вперед. Мы замерли. Я начал молить и ask for прощение бога.
Мой друг сказал что-то к мне, но мне не смог услышать его слова. Я закрыл мои глаза и ждал пули. Я вспомнил человека на дни телефона более раньше, охлаждая ненависть в его голосе.
После этого молодые человеки прошли нас мимо, с просто кивком и здравствуйте!.
Они как раз пытались запугать нас? Что-то отвлекло их от их нападения? Были они просто 3 люд принимая прогулку?
Оно не имело значение больше. Мое решение было сделано.
5 дней более поздно iего вышли страна.
Albadri работало как журналист для нескольких западных выходов средств, включая Лос-Анджелес Таймс. Он в настоящее время живет в Djibouti и упованиях один день возвратить домой.

„Wij hebben beslist uw leven“ te nemen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Als Somalische journalist, werd hij gebruikt aan bedreigingen en horrific geweld. Maar een het koelen telefoongesprek werd de dag twee collega's gedood verlaten hem geschud.
Door Abukar Albadri, Speciaal aan The Times

MOGADISHU, SOMALIË -- De stem op het andere eind van mijn cellphone was vreemd genoeg kalm, maar bedoeling.
„Abukar, roep ik om u mee te delen dat wij hebben beslist uw leven te nemen,“ de bovengenoemde bezoeker. Ik keek neer bij mijn telefoon om bezoekersidentiteitskaart te zien, die „privé las. “
„U bent niet waardig om te leven, de“ voortdurende man. „U hebt drie uren om uw familie te vertellen en uw laatste woorden te zeggen. “
„Who is dit?“ Ik eiste.
„ik ben een mens,“ was het antwoord.
Het was niet mijn eerste doodsbedreiging. Aangezien een journalist in Somalië, ik meer dan heb ontvangen zou ik geven te tellen. In wat, vervloeken de boze bezoekers me als „marionet“ van U.N. - gesteunde overgangsoverheid in Baidoa en de Ethiopische troepen die het steunen. Anderen beschuldigen me van het zijn een „terrorist“ steunend Islamitische insurgents.
Maar deze vraag kwam aan het eind van één van de donkerste dagen van mijn leven. Enkel een paar vroeger uren, had ik de begrafenis van een vriend bijgewoond en de collega, Mahad Ahmed Elmi, een radiogastheer schoot die ochtend van Augustus neer. Dan, aangezien mijn medejournalisten en ik door de begrafenis terugreed, sloeg een kant van de wegbom ons konvooi, dat Ali Iman Sharmarke, een ander prominent media cijfer in Mogadishu doodt.
Deze maand, gunmen ontsproot een andere vriend, Bashir Nur Gedi, waarnemende manager van Radio Shabelle, die was gearresteerd en door overheidskrachten in September vastgehouden.
De internationale journalistorganisaties zeggen minstens zeven verslaggevers in Somalië dit jaar zijn gedood. Niemand is gevangen of gestraft in om het even welk van deze aanvallen.
Nadat ik omhoog hing, namen dozens vragen mijn mening door: Wat ben I schuldig van? Who is mijn vijand? Waarom ben I die wordt gericht?
Maar voor het eerst, zou één vraag niet weggaan: Zou ik Somalië moeten verlaten?
Me vaak die ik over de graven van vrienden had bevonden. Nu veronderstelde ik vrienden en familie die over mijn huilen.
Ik begon werkend als journalist 10 jaar geleden, op leeftijd 19, omdat ik de wereld aan de untold verhalen van Somalië wilde alarmeren. Ik had altijd een oudere neef bewonderd die als radiocorrespondent tijdens het regime van Mohamed Siad Barre had gewerkt, dat in 1991 viel.
Als journalist in het kapitaal, Mogadishu, heb ik straatslagen, moorden en openbare uitvoeringen behandeld. Ik heb kanonnen gehad die op mijn hoofd worden gericht en ik heb over verdraaide organismen op de weg gestapt. Ik ben aan nieuwsconferenties in presidentiële palace slechts bijeengeroepen dat door corrupte ambtenaren moet worden vastgehouden die een steekpenning eisten.
In de loop van de jaren, heb ik op overheden gelet en de autoriteiten komen en gaan. Krijgsheren, Islamitische hoven, overgangsoverheden. Één ding blijft het zelfde: Wanneer de nieuwe groepen tot macht toenemen, vallen zij de media aan.
Zich vandaag de journalisten die hun leven hebben toegewijd aan het vertellen van de verhalen van Somalië vinden tussen zelfmoordinsurgents en de opvlammende kanonnen van de gekke militairen van de overgangsoverheid gevangen. Elk probeert om tot de media zijn marionet te maken.
Dit jaar heeft de overheid meer dan 50 journalisten gearresteerd; acht blijven achter staven. De ambtenaren hebben geprobeerd om media afzet te sluiten en wetten opgelegd die de activiteiten van verslaggevers beperken. Somalië is het tweede meest deadliest land in de wereld voor journalisten, na Irak, volgens het Comité om Journalisten te beschermen.
Tezelfdertijd insurgents ons hebben aangevallen en gekweld, die pamfletten in vele buurten verspreiden die om het even welke journalist dreigen te doden waargenomen ondersteunend de overheid. Deze zomer werden wij vlak ervoor gewaarschuwd dat wij aanvallen onder ogen zagen als wij de de verzoeningsconferentie van de overheid behandelden.
Ik gebruikte om te denken dat met verplichting, toewijding en een sterk hart, ik kon overleven. Nu ben ik niet zo zeker. Deze baan kan belonen. Maar soms voelt het als een vloek.
Tijdens regeer van de Islamitische Unie van Hof in 2006, lette ik op een wachtband een 50 éénjarigenmens aan een staak nadat hij van het neersteken van de een andere mens aan dood schuldig werd gevonden. Dan, overeenkomstig de interpretatie van het regime van Islamitische wet, de zoon van slachtoffer gestapte voorwaarts en gesneden beschuldigd van zijn lies aan zijn collarbone.
Sommige vrouwen begonnen aan ululate in steun, maar vele toeschouwers braakten uit over of gingen. Ik wendde me af. De scène vond buiten een primaire school plaats, als studenten die over de muur worden getuurd. Ik dacht aan mij: Wat gebeurt aan mijn land?
Het werd slechter: In Maart sleepten de boze menigten de organismen van overheidsmilitairen en brandden hen op de straten. Met kogels en raketten die vliegen, besliste ik een paar foto's te nemen, scrawl sommige snelle nota's en weg te gaan.
Aangezien ik bereid werd weg te gaan, voelde ik een kanon bij mijn hoofd. Een milicien gaf opdracht tot me om mijn camera te laten vallen. Ik. Ik maakte mijn zakken leeg, hief mijn handen op en pleitte voor mijn leven. Hij nam mijn camera en cellphone, dan draaide aan boos, vragend menigte en verklaarde me een spion. De menigte begon vervloekend me en chanting.
„Ik ben een journalist. Ik ben een journalist, „ik schreeuwde, tonend mijn perskaart. Zweet dat van mijn lichaam wordt gegoten. Ik vreesde ik omhoog als de overheidsmilitairen zou beëindigen.
De milicien, echter, had een verschillende straf in mening. Hij leidde me weg tot zijn leiders, enthousiast om met zijn gevangene te pronken.
Ik was gelukkig. De militieleiders kenden me, en vouched voor me. Zij laten me gaan.
Nog, waren die ervaringen geen draaiend punt. Het was de moord van mijn twee collega's in Augustus. Maar het was geen gemakkelijk besluit. Ik was geboren en hief in Mogadishu op. Weggaan zou voelen alsof ik opgaf.
In plaats daarvan ging ik in het verbergen, het verlaten van mijn huis, het opschorten van mijn werk en het beperken van mijn bewegingen.
Ik groeide verdacht. Ik bekeek elke voorbijganger als potentiële moordenaar.
Één dag, een vriend en ik bewoog me van één van ons huid-outs-verberg aan een andere toen drie jonge mensen omhoog achter ons kwamen. Wij begonnen sneller te lopen. Zij liepen sneller. Mijn gerend hart. Wij hielden op om hen te laten overgaan, en één van hen mompelde iets aangezien zij voorbijgingen.
Wij dachten wij veilig waren. Maar een paar minuten later, aangezien wij bij onze bestemming aankwamen, zagen wij de zelfde drie mensen vooruit naderbij komend van de weg. Wij bevroren. Ik begon biddend en vragend om de vergiffenis van de God.
Mijn vriend zei iets aan me, maar ik kon niet zijn woorden horen. Ik sloot mijn ogen en wachtte op de kogels. Ik herinnerde de man op de telefoon vroeger dagen, de het koelen haat in zijn stem.
Dan gingen de jonge mensen ons langs, met een eenvoudig teken over en hello.
Probeerden zij enkel om ons te intimideren? Had iets hen van hun aanval afgeleid? Namen zij eenvoudig drie mensen een gang?
Het was niet meer van belang. Mijn besluit werd genomen.
Vijf dagen later verliet I het land.
Albadri heeft als journalist voor verscheidene Westelijke media afzet, met inbegrip van de Tijden van Los Angeles gewerkt. Hij leeft momenteel in Djibouti en hoopt één dag om naar huis terug te keren.

"قد قرّر نحن أن يأخذ حياتك"
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ك [سملين] صحفية, استعملت هو كان إلى تهديدات وعنف مروّعة. غير أنّ قتلت يبرد دعوة [فون] اليوم اثنان زميلات كان يسارا ه يهزّ.
ب [أبوكر] [ألبدري], خاصّة إلى الأوقات

مقديشيو, صومال -- كان الصوة على الأخرى نهاية من [سلّفون] ي بانعزال يسجو, غير أنّ قصد.
"[أبوكر], يدعو أنا أن يعلم أنت أنّ نحن قد قرّرنا أن يأخذ حياتك," المنادية يقال. أنا لمحت إلى أسفل في هاتفي أن يرى ال [كلّر يد], أيّ قرأ "خاصّة. "
"ليس أنت جديرة أن يعيش," الرجل يستمرّ. "يتلقّى أنت ثلاثة ساعات أن يقول أسرتك وقلت ك أخرى كلمات. "
"الذي يكون هذا?" أنا طلبت.
"أنا رجل," كان الجوابة.
هو [ب] لم ي أولى موت تهديد. كصحفية في صومال, قد استلم أنا أكثر من أنا اهتمّت أن يعدّ. في بعض, يضجر يلعنني مناديات ك "دمية" من المنظّمة الأمم المتّحدة. - يساعد حكومة انتقاليّة في [بيدوأ] والقوات أثيوبية أنّ يساند هو. أخرى يتّهمني من يكون "إرهابية" يساند المتمردات [إيسلميك].
غير أنّ أتى هذا دعوة في النهاية من واحدة من الأيام مظلمة من حياتي. فقط [ا فو] ساعات مبكّرة, كان أنا قد حضرت الجنازة من صديقة وزميلة, [مهد] أحمد [إلمي], مضيفة لاسلكيّة أطلق نزولا إلى أنّ أغسطس - آب صباح. بعد ذلك, بما أنّ ي رفيقة صحفيات وأنا قادوا إلى الخلف من القبر, حافة الطريق [ستروك] قنبلة قافلتنا, يقتل علي [إيمن] [شرمرك], آخر أوساط بارزة يحسب في مقديشيو.
قذف هذا شهر, رجل مسلّح آخر صديقة, [بشير] [نور] [جدي], [أكتينغ منجر] من [شبلّ] راديو, الذي تلقّى يكون أوقفت واحتجزت بحكومة قوات في سبتمبر - أيلول.
دوليّة صحفية يقول تنظيمات على الأقلّ سبعة مراسلات يتلقّى يكون قتلت في صومال هذا سنة. مسكت لا أحد يتلقّى يكون أو عاقبت في [أني وف ثيس] هجوم.
عقب علق أنا فوق, دزينات الأسئلة ركضوا من خلال عقلي: ماذا أكون أنا مذنبة من? الذي يكون عدوتي? لماذا أكون أنا يكون استهدفت?
غير أنّ [فور ث فيرست تيم], لم يذهب واحدة سؤال بعيدا: سوفت أنا تركت صومال?
كثير أوقات كان أنا قد وقفت على القبور الصديقات. الآن تخيّل أنا صديقات وأسرة يبكي على خاصّتي.
أنا بدأت يعمل كصحفية 10 سنون [أغو], في عمر 19, لأنّ أنا أردت أن ينبّه العالم إلى ال [أونتولد] قصص صومال. أعجب أنا تلقّى دائما ابن عمّ قديمة الذي كان قد عمل كمراسلة لاسلكيّة أثناء [موهمد] [سد] [برّ] نظامة, أيّ [فلّ] في 1991.
بما أنّ صحفية في الرأس مال, مقديشيو, أنا قد غطّى شارع معارك, إغتيالات وتنفيذات عامّة. أنا قد تلقّيت مسدّس مدفع يدلّ في رأسي ويتلقّى أنا يخطى على يبرم أجسام على الطريق. دعات أنا يتلقّى يكون إلى أخبار مؤتمرات في القصر رئاسيّة فقط أن يكون احتجزت بمسؤولات فاسدة الذي طلب رشوة.
على السنون, قد راقب أنا حكومات وسلطات أتيت وذهبت. [ورلوردس], محاكم [إيسلميك], حكومات انتقاليّة. يبقى واحدة شيء ال نفس: عندما يرتفع مجموعة جديدة إلى قوة, هم يهاجمون الأوساط.
اليوم يجدبنفسي صحفيات الذي قد كرّر حيواتهم إلى يقول القصص صومال يمسك بين متمردات انتحاريّة وال يتّقد مسدّس مدفع من الانتقاليّة حكومة جنديات مجنونة. كلّ يحاول أن يجعل الأوساط دميته.
هذا سنة قد أوقف الحكومة أكثر من 50 صحفيات; ثمانية يبقى خلف قضبان. قد حاول مسؤولات أن يغلق أوساط مآخذ ويتلقّى فرضت قانون أنّ يقيّد الأنشطة المراسلات. صومال الثاني بلد الأكثر هلاكا في العالم لصحفيات, بعد العراق, وفقا ل اللجنة أن يحمي صحفيات.
[أت ث سم تيم], قد هاجم متمردات ويناكد نا, يوزّع مناشير في كثير جوارات يهدّد أن يقتل أيّ صحفية يلاحظ ك يساند الحكومة. هذا فصل صيف حذّرت نحن كان مباشرة أنّ نحن واجهنا هجوم إن نحن غطّينا الحكومة توفيق مؤتمر.
أنا استعملت أن يفكّر أنّ مع تعهد, تفاني وقلب قوّيّة, أنا استطاع بقيت. الآن ليس أنا هكذا يوقن. هذا شغل يستطيع كنت كافأت. غير أنّ أحيانا يشعر هو مثل لعنة.
أثناء العهد من ال [إيسلميك] محاكم إتحاد في 2006, راقب أنا حارسة قيّدت 50 [ير-ولد] رجل إلى وتد عقب هو كان أسّست مذنبة من يطعن آخر رجل إلى موت. بعد ذلك, وفق النظامة تفسير من قانون [إيسلميك], خطا الإبنة من الضحية إلى الأمام وقطع ال يتّهم من حاجز أمواجه إلى ترقوته.
بدأ بعض نساء إلى [أولولت] في دعم, غير أنّ كثير مشاهدات تقيّأوا أو مرّ خارجا. أنا التفتت بعيدا. تمّ المشهد خارج [بريمري سكهوول], بما أنّ طالبات أنعم النّظر على الجدار. أنا فكّرت إلى بنفسي: ماذا يكون يحدث إلى بلدي?
هو حصل مريضة: في مارس - آذار يضجر جرّ حشود الأجسام من حكومة جنديات وأحرقهم على الشوارع. مع رصاصات وصواريخ يطير, قرّر أنا أن يأخذ زوج الصور, خربشت بعض بطاقات سريعة وحصلت بعيدا.
بما أنّ أنا كان حصلت يتأهّب أن يترك, [فلت] أنا مسدّس مدفع في رأسي. عضو ميليشيا أمرني أن يسقط آلت تصويري. أنا أتمّت. أنا فرّغت جيبي, رفع أياديي وترافع لحياتي. هو أخذ ي آلة تصوير و [سلّفون], بعد ذلك التفت إلى يضجر, أفادني يستنطق حشد وجاسوس. بدأ الحشد يلعنني وينشد.
"أنا صحفية. أنا صحفية, "أنا صاح, يبدي [برسّ كرد] ي. عرق صبّ من جسمي. أنا خشيت أنهى أنا فوق مثل الحكومة جنديات.
تلقّى العضو ميليشيا, مهما, عقوبة مختلفة في عقل. هو قادني بعيدا إلى زعيماته, توّاقة أن يبدي من أسيرته.
أنا كنت محظوظة. الميليشيا عرفني زعيمات, وأكّد ل ي. هم تركواني ذهبت.
بعد, أنّ [ب] خبرات لم [تثرن بوينت]. هو كان القتل من ي اثنان زميلات في أغسطس - آب. غير أنّ [ب] هو لم يتيح قرار. أنا كان [بورن] ورفعت في مقديشيو. أن شعر يترك [أس يف] أنا كان أعطيت فوق.
بدلا من ذلك ذهب أنا داخل يخفي, يترك منزلي, يعلق عملي ويحدّد حركاتي.
أنا نمات مشبوهة. أنا شاهدت كلّ [بسّربي] كقاتلة ممكنة.
تحرّك واحدة يوم, صديقة وأنا كان من واحدة من [هيد-ووتس] نا إلى آخر عندما ثلاثة [يوونغ من] تاحوا خلف نا. نحن بدأنا يمشي [فستر]. هم مشوا [فستر]. تسابق قلبي. نحن توقّفنا أن تركهم مررت, وغمغم واحدة من هم شيء بما أنّ هم ذهبوا جانبا.
نحن فكّرنا كان نحن آمنة. غير أنّ [ا فو مينوتس لتر], بما أنّ نحن وصلنا في غايتنا, رأى نحن ال نفسه ثلاثة رجال يقارب من الطريق إلى الأمام. نحن جمّدنا. أنا بدأت يصلّي ويسأل لإلهة مغفرة.
قال صديقتي شيء إلى ي, غير أنّ أنا استطاع لم يسمع كلماته. أنا أغلقت أعيني وانتظر للرصاصات. أنا تذكّرت الرجل على الهاتف أيام [إرلير], ال يبرد كراهية في صوته.
بعد ذلك مرّنا ال [يوونغ من] جانبا, مع إنحناء بسيطة ومرحبا.
كان هم فقط حاولوا أن يتهدّدنا? تلقّى شيء ألهىهم من هجومهم? كانوا هم ببساطة ثلاثة رجال يأخذ مشية?
هو لم يهمّ بعد الآن. جعلت قراري كان.
خمسة أيام ترك فيما بعد [إي] البلد.
قد عمل [ألبدري] كصحفية ل عدّة غربيّة أوساط مآخذ, بما في ذلك [لوس نجلس] أوقات. هو حاليّا يعيش في دجيبوتي وأمل واحدة يوم أن يرجع إلى البيت.

By Abukar Albadri

Journalist - Somalia

Somalia's new Prime Minister Nur Hassan Hussein (C) is welcomed in Mogadishu Jan. 20, 2008. Five people died in fighting on Wednesday around the Somali capital, where the AU peace and security commissioner had flown in to meet the new prime minister(Reuters Photo).

Just as the U.S.-led invasion of Iraq and Afghanistan has become a recruiting tool for al-Qaeda, the presence of thousands of Ethiopian troops in Somalia is creating a generation of religious warriors such as Alshabab, Islamic Front of Somalia (JIS), Alliance for Reconstitution of Somalia (ARS), and nationalist members radicalized by a daily diet of violence that leaves dozens of lives.
Somalia is occupied by a renowned enemy, Ethiopia, carrying a proxy war funded by the United States. Thousands of innocent and destitute civilians including children and women were victimized under the guise of the so-called global war on terror.

The Transitional Federal Government (TFG) facing Iraqi-style insurgency is yet to succeed in the control of the capital city's virtual green zone. Somalis believe the continuing battle for control of Mogadishu has revealed insurgents to be an increasingly influential power based in a city dominated by the Ethiopian-backed TFG.

The Islamic movements have very good credit in the eyes of Somalis. They restored the hope of the people one time, when the Union of Islamic Courts (UIC) defeated and disarmed ruthless warlords who divided the country into small fiefdoms under their militia control. But Western powers have repeatedly described them as terrorists and the enemy of their strategic vision of Africa and of the world.

When UIC restored the short-lived peace to the country, the Somali diasporas returned home to invest in business, industry, education, and real estate. But most of those businesses have been destroyed after December 2006 when the city fell into Ethiopian hands.


Islamist movement have reformulated both the style and ideology of their operation despite differences.
Before the Ethiopian invasion, Arab countries tried to reconcile between TFG and UIC, but those attempts ended fruitless. Three serial meetings in Sudan under the auspices of the League of Arab States failed to persuade both parts to reach compromise and come up with a good plan to end the conflict.
Things went worse when the former Prime Minister of TFG Ali Mohamed Gedi said, “I will never meet the Islamist leader." He added, "To meet Sheikh Hassan Dahir Aweys, the mentor of the Islamic movements, means to meet Osama Bin Laden.”

This statement by Gedi led UIC members to adopt a more radical stance by refusing talks with TFG until Ethiopian forces retreated from Somali land they occupied by then.

In the early days of Ethiopian invasion, Arab nations did not play major role in the Somali affairs. Officially, Arabs stood but observers of what was similar to the invasion of Iraq. Instead, a few Arab well-wishers and good Samaritans sometimes provided some financial support to the Islamic movements through business companies.

Comeback Militancy

After the Ethiopian troops took over the country, however, Islamist movement have reformulated both the style and ideology of their operation despite differences.
These movements and nationalist leaders formed new Alliance for Reconstitution of Somalia (ARS) to drive Ethiopian forces out of the country, but disputes over war terminology has split ARS with other movements apart.


Alshabab, the most militant, adopts the Islamic concept of self-defense "Jihad" to describe attacks on invading Ethiopian forces. The ARS prefers the term "liberation" instead.
Sheikh Mukhtar Robow Ali, known as Abu Mansoor, a leader of Alshabab militants, declared that his team is no longer member of the Asmara-based ARS because of their interpretation of Jihad.

Abu Mansoor said the Asmara-based alliance refused to use the Islamic term "Jihad" instead of "Liberation" in order to please Western powers. "ARS respected the western powers, and we respect Allah," he said.

The successive split of the Islamic movements in Somalia changed the political landscape and created new challenges among groups opposed to the transitional government and the Ethiopian occupation.

Divisions among Islamic movements are likely to strengthen Ethiopian occupation and enable some informants of the western powers and Ethiopian forces to join them, which formerly led to failure of the Union of Islamic Courts, Said Sheikh Abdalla Omar, a Somali scholar.

In response to these internal division Sheikh Sharif Sheikh Ahmed, the leader of the former UIC and the current chairman of ARS, urged Alshabab leaders to stop misleading the people of Somalia.

Talking to some local media he said, “This is not a time for division, it is time for unity against the enemy, so Alshabab leaders must consider that.” “Some Alshabab leaders claimed secession from the Alliance, but this doesn’t mean using terms or words that would benefit the enemy of our people,” Sheikh Ahmed added.

Such calls to unify the resistance movements succeeded somehow to keep a few prominent Alshabab leaders within the confinements of ARS. Sheikh Hassan Abdulle Hersi, well known as Hassan Tukri, an Alshabab leader in the remote south areas of Somalia still remains within ARS.

“Allah ordered us to obey him, his prophet and our leaders; unless I see leaders committing some thing controversial to Islam I will obey them,” He said, “Unity is the only solution to face the enemy,” Abdulle Hersi said.

Former members of Al Itihad Al Islami, an Islamic movement that the U.S. government added to its terrorists list joined with ARS and both remained in unity. The movement changed its name to al-Itisam Bil-Kitab Wa-Al-Sunnah (abidance by the book and path of the profit)

In November 2007 al-Itisam chose its leader Sheikh Bashir Ahmed Salad, a Somali professor who used to teach Islamic studies in Pakistan and Malaysia. In December the movement formed a military wing named Jabhadda Islamiga Somalia (JIS) (Islamic Front of Somalia).Other small armed groups have started to appear in Mogadishu joining the violent attacks on Ethiopian troops and claiming no harm to Somali civilians.


Officially, Arabs stood but observers of what was similar to the invasion of Iraq.

Divided in Means, United in Goals
Despite fears that such disputes between Islamist Movements in Somalia would halt efforts to liberate the country, the common ground still remains large and fertile. Until today the common goal is still to install Islamic statehood and restore the Shari' a law in the country.

A year ago, Ethiopian forces entered Somalia’s capital to escort the Ethiopian backed president of Somalia Abdulahi Yusuf Ahmed and his former Prime Minister Ali Mohamed Gedi and toppled the UIC only to find themselves later bogged down in the inescapable Somali quagmire set up by remnants of the USC and clan insurgents. Today, Ethiopian Forces are in the dilemma of choosing between U.S. dollars and Ethiopian blood.

A withdrawal of Ethiopians from Somalia is “A tall order.” Ethiopian Premier Meles Zenawi said that he would not be able to withdraw his forces unless the 8,000 African peacekeepers are deployed to Somalia.

African states have until now failed to send in troops they pledged, and only 1,500 Ugandan forces and dozens of Burundians are currently on the ground in Mogadishu.

More than 6,000 civilians are believed to have died in the fighting this year, and over 1 million have been displaced without food and basic health and shelter needs,.

The country remains without functioning government since more than 17 years when the central government collapsed in 1991, and the internationally recognized TFG failed to restore law and order. Islamic insurgency and clan-based violence continues to escalates.

Somalia, a war-torn nation in the horn of Africa, has moved to the crossroad of regional and international interests leaving its people with little hope for a near end to the inherited 17 years of statelessness and political turmoil.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri is a Somali freelance Journalist based in Mogadishu. He has worked previously with LAtimes, DPA, Spanish News Agency (EFE) and Aljazeera English. Currently he is a member of Somali Journalists Society (SJS) and the Federation of Arab Journalists (FAJ).

LA SOMALIE : Revenu pour la libération !
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Par le journaliste d'Abukar

Albadri - le nouveau

premier ministre de la Somalie Somalie Nur Hassan Hussein (c) est accueilli à Mogadiscio janv. 20, 2008. Cinq personnes sont mortes dans le combat mercredi autour du capital somalien, où le commissaire de paix et de sécurité d'AU avait volé dedans pour rencontrer le nouveau premier ministre (photo de Reuters).

Juste comme États-Unis - l'invasion menée de l'Irak et de l'Afghanistan est devenue un outil recruteur pour Al-Qaeda, la présence des milliers de troupes éthiopiennes en Somalie crée une génération des guerriers religieux tels qu'Alshabab, avant islamique de la Somalie (JIS), alliance pour la reconstitution de la Somalie (ARS), et membres nationalistes radicalisés par un régime quotidien de la violence qui laisse des douzaines des vies.
La Somalie est occupée par un ennemi renommé, Ethiopie, menant une guerre de procuration financée par les Etats-Unis. Des milliers de civils innocents et indigents comprenant des enfants et des femmes ont été pris pour victime sous l'apparence de la prétendue guerre globale sur la terreur.

L'insurrection transitoire d'Irakien-modèle de revêtements du gouvernement fédéral (TFG) est de réussir encore à la commande de la zone verte virtuelle de la ville capitale. Somalis croient que la bataille continue pour la commande de Mogadiscio a indiqué des insurgés pour être une puissance de plus en plus influente basée dans une ville dominée par le TFG Éthiopien-soutenu.

Les mouvements islamiques ont le crédit très bon aux yeux de Somalis. Ils ont reconstitué l'espoir du peuple une fois, quand l'union des cours islamiques (UIC) a défait et a désarmé les seigneurs de la guerre impitoyables qui ont divisé le pays en petits fiefs sous leur commande de milice. Mais les puissances occidentales les ont à plusieurs reprises décrits comme terroristes et ennemi de leur vision stratégique de l'Afrique et du monde.

Quand UIC a reconstitué la paix de courte durée au pays, les Diaspora somaliennes sont retournées à la maison pour investir dans les affaires, l'industrie, l'éducation, et immobilier. Mais la plupart de ces entreprises ont été détruites après décembre 2006 quand la ville est tombée dans les mains éthiopiennes.


Le mouvement islamiste ont reformulé le modèle et l'idéologie de leur opération en dépit des différences.
Avant l'invasion éthiopienne, les pays arabes ont essayé de réconcilier entre TFG et UIC, mais ces tentatives ont fini stérile. Trois réunions périodiques au Soudan sous les auspices de la ligue des états arabes n'ont pas persuadé les deux pièces pour atteindre le compromis et pour être soulevé avec un bon plan pour finir le conflit.
Les choses sont allées plus mauvaises quand l'ancien premier ministre de TFG Ali Mohamed Gedi a dit, « je ne rencontreront jamais le chef islamiste. » Il a ajouté, « à cheik Hassan Dahir Aweys, le mentor de rassemblement des mouvements islamiques, moyens de rencontrer Oussama Ben Laden.  »

Ce rapport de Gedi a mené des membres d'UIC à adopter une position plus radicale en refusant des entretiens avec TFG jusqu'à ce que les forces éthiopiennes aient retraité de la terre somalienne qu'elles ont occupée d'ici là.

En jours tôt d'invasion éthiopienne, les nations arabes n'ont pas joué le rôle principal dans les affaires somaliennes. Officiellement, les Arabes se sont tenus mais des observateurs de ce qui était semblable à l'invasion de l'Irak. Au lieu de cela, quelques well-wishers arabes et bons Samaritains ont parfois fourni une certaine aide financière aux mouvements islamiques par des compagnies d'affaires.

Le militantisme de retour

après que les troupes éthiopiennes aient succédé le pays, cependant, mouvement islamiste ont reformulé le modèle et l'idéologie de leur opération en dépit des différences.
Ces mouvements et chefs nationalistes ont formé la nouvelle alliance pour la reconstitution de la Somalie (ARS) pour conduire les forces éthiopiennes hors du pays, mais la terminologie finie de guerre de conflits a dédoublé ARS avec d'autres mouvements à part.


Alshabab, la plupart de militant, adopte le concept islamique de l'autodéfense « Jihad » pour décrire des attaques sur envahir les forces éthiopiennes. L'ARS préfère le terme « libération » à la place.
Cheik Mukhtar Robow Ali, connu sous le nom d'Abu Mansoor, un chef des militants d'Alshabab, avoué que son équipe n'est plus membre de l'ARS Asmara-basé en raison de leur interprétation de Jihad.

Abu Mansoor a indiqué l'alliance Asmara-basée refusée pour employer le terme islamique « Jihad » au lieu de la « libération » afin de satisfaire des puissances occidentales. « ARS a respecté les puissances occidentales, et nous respectons Allah, » il a dit.

La fente successive des mouvements islamiques en Somalie a changé le paysage politique et a créé de nouveaux défis parmi des groupes opposés au gouvernement transitoire et au métier éthiopien.

Les Divisions parmi les mouvements islamiques sont susceptibles de renforcer le métier éthiopien et permettre quelques informateurs des puissances occidentales et des forces éthiopiennes de les joindre, qui ont autrefois mené à l'échec de l'union des cours islamiques, a dit cheik Abdalla Omar, un disciple somalien.

En réponse aux ces cheik interne Sharif cheik Ahmed, le chef de l'ancien UIC et le Président courant d'ARS, chefs recommandés de division d'Alshabab pour cesser de tromper le peuple de la Somalie.

Parlant à quelques médias locaux il a dit, « ce n'est pas un moment pour la division, il est temps pour l'unité contre l'ennemi, ainsi les chefs d'Alshabab doivent considérer cela. » « Quelques chefs d'Alshabab ont réclamé la secession de l'alliance, mais ceci ne signifie pas en utilisant les termes ou les mots qui bénéficieraient l'ennemi de nos personnes, » cheik Ahmed supplémentaire.

De tels appels pour unifier les mouvements de résistance ont réussi de façon ou d'autre pour garder quelques chefs en avant d'Alshabab dans les emprisonnements d'ARS. Cheik Hassan Abdulle Hersi, bien connu comme Hassan Tukri, un chef d'Alshabab dans les régions du sud éloignées de la Somalie reste toujours dans ARS.

« Allah nous a commandés obéir lui, son prophète et nos chefs ; à moins que je voie des chefs investir une certaine chose controversée dans l'Islam que je les obéirai, » il a dit, « unité est la seule solution pour faire face à l'ennemi, » Abdulle Hersi dit.

Anciens membres d'Al Islami, un mouvement islamique d'Itihad d'Al qui les États-Unis le gouvernement s'est ajouté à ses terroristes énumèrent joint à ARS et tous les deux sont restés dans l'unité. Le mouvement a changé son nom en Al-Itisam de Wa-Al-Sunnah de Bil-Kitab d'Al-Itisam (séjour par le livre et le chemin du bénéfice

) en novembre 2007 a choisi son cheik Bashir Ahmed Salad, un professeur somalien du Chef qui avait l'habitude d'enseigner des études islamiques au Pakistan et en Malaisie. En décembre le mouvement a formé une aile militaire appelée Jabhadda Islamiga Somalie (JIS) (avant islamique de la Somalie). D'autres petits groupes armés ont commencé à apparaître à Mogadiscio adhérant aux attaques violentes sur les troupes éthiopiennes et ne réclamant aucun mal aux civils somaliens.


Officiellement, les Arabes se sont tenus mais des observateurs de ce qui était semblable à l'invasion de l'Irak.

Divisé dans les moyens, unis dans les buts
en dépit des craintes que de tels conflits entre les mouvements islamistes en Somalie stopperaient des efforts de libérer le pays, la terre commune demeure toujours grande et fertile. Jusqu'à aujourd'hui le but commun est d'installer le statehood islamique et de reconstituer toujours le Shari une loi dans le pays.

Il y a une année, le capital de la Somalie entrée par forces éthiopiennes pour escorter le président soutenu éthiopien de la Somalie Abdulahi Yusuf Ahmed et son ancien premier ministre Ali Mohamed Gedi et renversé l'UIC pour se trouver seulement plus tard embourbés dans le marécage somalien indéniable établi par des restes des insurgés d'USC et de clan. Aujourd'hui, les forces éthiopiennes sont dans le dilemme du choix entre les États-Unis dollars et sang éthiopien.

Un retrait des Éthiopiens de Somalie est « un ordre grand. » Ministre éthiopien Meles Zenawi a dit qu'il ne pourrait pas retirer ses forces à moins que les 8.000 soldats de la paix africains soient déployés en Somalie.

Les Etats africains jusqu'ici n'ont pas introduit les troupes qu'ils ont mises en gage, et seulement 1.500 forces et douzaines ougandaises de Burundais sont actuellement sur la terre à Mogadiscio.

Plus de 6.000 civils sont censés être morts dans le combat de cette année, et plus de 1 million ont été déplacés sans nourriture et santé de base et abritent les besoins.

Le pays reste sans gouvernement de fonctionnement depuis plus de 17 ans quand le gouvernement central s'est effondré en 1991, et le TFG internationalement identifié ne reconstitue pas la loi et l'ordre. L'insurrection islamique et la violence clan-basée continue escalade.

La Somalie, une nation déchirée par la guerre dans le klaxon de l'Afrique, s'est déplacée au carrefour d'intérêts régionaux et internationaux laissant ses personnes avec peu d'espoir pour une extrémité proche aux 17 années héritées de l'apatridie et de l'agitation politique.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri est un journaliste indépendant somalien basé à Mogadiscio. Il a travaillé précédemment avec LAtimes, DPA, agence de nouvelles espagnole (EFE) et anglais d'Aljazeera. Actuellement il est un membre de la société somalienne de journalistes (SJS) et de la fédération des journalistes arabes (FAJ).

SOMALIA: ¡Vuelto para la liberación!
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Por el periodista de Abukar

Albadri - dan la bienvenida

el nuevo primer ministro de Somalia Somalia Nur Hassan Hussein (c) en Mogadishu enero. 20, 2008. Cinco personas murieron en luchar el miércoles alrededor del capital somalí, adonde la comisión de la paz y de la seguridad del AU había volado adentro para satisfacer al nuevo primer ministro (foto de Reuters).

Apenas como los E.E.U.U. - la invasión conducida de Iraq y de Afganistán se ha convertido en una herramienta de reclutamiento para el al-Qaeda, la presencia de millares de tropas etíopes en Somalia está creando una generación de los guerreros religiosos tales como Alshabab, frente islámico de Somalia (JIS), alianza para la reconstitución de Somalia (ARS), y los miembros nacionalistas radicalized por una dieta diaria de la violencia que deja docenas de vidas.
Somalia es ocupada por un enemigo renombrado, Etiopía, llevando una guerra del poder financiada por los Estados Unidos. Los millares de civiles inocentes e indigentes incluyendo niños y mujeres eran victimized bajo modo de la guerra global supuesta en terror.

La insurrección transitoria del Iraquí-estilo de los revestimientos del gobierno federal (TFG) es todavía tener éxito en el control de la zona verde virtual de la ciudad capital. Somalis cree que la batalla de continuación para el control de Mogadishu ha revelado a insurrectos para ser una energía cada vez más influyente basada en una ciudad dominada por Etíope-movió hacia atrás TFG.

Los movimientos islámicos tienen crédito muy bueno a los ojos de Somalis. Restauraron la esperanza de la gente una vez, cuando la unión de las cortes islámicas (UIC) derrotó y desarmó los warlords despiadados que dividieron el país en fiefdoms pequeños bajo su control de la milicia. Pero las energías occidentales los han descrito en varias ocasiones como los terroristas y el enemigo de su visión estratégica de África y del mundo.

Cuando UIC restauró la paz de breve duración al país, los diasporas somalíes volvieron a casa para invertir en negocio, industria, la educación, y propiedades inmobiliarias. Pero la mayor parte de esos negocios se han destruido después del diciembre de 2006 cuando la ciudad cayó en las manos etíopes.


El movimiento de Islamist ha reformulado el estilo y la ideología de su operación a pesar de diferencias.
Antes de la invasión etíope, los países árabes intentaron reconciliar entre TFG y UIC, pero esas tentativas terminaron infructuoso. Tres reuniones seriales en Sudán bajo auspicios de la liga de estados árabes no pudieron persuadir ambas piezas para alcanzar compromiso y para subir con un buen plan para terminar el conflicto.
Las cosas iban peores cuando el primer ministro anterior de TFG Ali Mohamed Gedi dijo, “yo nunca satisfarán a líder de Islamist.” Él agregó, “a jeque Hassan Dahir Aweys, el mentor de la reunión de los movimientos islámicos, medios de resolver Osama Bin Laden. ”

Esta declaración de Gedi condujo a miembros de UIC a adoptar una postura más radical rechazando negociaciones con TFG hasta que las fuerzas etíopes retiraron de tierra somalí que ocuparon para entonces.

En los días tempranos de la invasión etíope, las naciones árabes no desempeñaron papel importante en los asuntos somalíes. Oficialmente, los árabes estaban parados solamente los observadores de cuál era similar a la invasión de Iraq. En lugar, algunos well-wishers árabes y buen Samaritans proporcionaron a veces una cierta ayuda financiera a los movimientos islámicos a través de las compañías del negocio.

La militancia de la reaparición

después de que las tropas etíopes asumieran el control el país, sin embargo, movimiento de Islamist ha reformulado el estilo y la ideología de su operación a pesar de diferencias.
Estos movimientos y líderes nacionalistas formaron la nueva alianza para la reconstitución de Somalia (ARS) para conducir fuerzas etíopes del país, pero la terminología excesiva de la guerra de los conflictos ha partido ARS con otros movimientos aparte.


Alshabab, el más militante, adopta el concepto islámico de la autodefensa “Jihad” para describir ataques contra la invasión de fuerzas etíopes. El ARS prefiere el término “liberación” en lugar de otro.
Jeque Mukhtar Robow Ali, conocido como Abu Mansoor, líder de los militants de Alshabab, declarado que su equipo es no más miembro del ARS Asmara-basado debido a su interpretación de Jihad.

Abu Mansoor dijo la alianza Asmara-basada rechazada para utilizar el término islámico “Jihad” en vez de la “liberación” para satisfacer energías occidentales. “ARS respetó las energías occidentales, y respetamos Allah,” él dijo.

La fractura sucesiva de los movimientos islámicos en Somalia cambió el paisaje político y creó nuevos desafíos entre los grupos opuestos al gobierno transitorio y a la ocupación etíope.

Las divisiones entre los movimientos islámicos son probables consolidar la ocupación etíope y permitir a algunos informadores de las energías occidentales y de las fuerzas etíopes de ensamblarlas, que condujeron antes a la falta de la unión de cortes islámicas, dijo a jeque Abdalla Omar, erudito somalí.

En respuesta a estos jeque interno Sharif jeque Ahmed, el líder del UIC anterior y el presidente actual de ARS, líderes impulsados de la división de Alshabab a parar el engañar de la gente de Somalia.

Hablando con algunos medios locales él dijo, “esto no es una época para la división, es hora para la unidad contra el enemigo, así que los líderes de Alshabab deben considerar eso.” “Algunos líderes de Alshabab demandaron la secesión de la alianza, pero ésta no significa con los términos o las palabras que beneficiarían a enemigo de nuestra gente,” jeque Ahmed agregado.

Tales llamadas para unificar los movimientos de resistencia tuvieron éxito de alguna manera para guardar a algunos líderes prominentes de Alshabab dentro de los confinamientos de ARS. Jeque Hassan Abdulle Hersi, bien conocido como Hassan Tukri, un líder de Alshabab en las áreas del sur alejadas de Somalia todavía permanece dentro de ARS.

“Allah nos ordenó obedecer a lo, a su profeta y a nuestros líderes; a menos que vea a líderes el confiar de una cierta cosa polémica al Islam que los obedeceré,” él dijo, “unidad es la única solución para hacer frente al enemigo,” Abdulle Hersi dicho.

Miembros anteriores del Al Islami, un movimiento islámico de Itihad del Al que los E.E.U.U. el gobierno agregó a sus terroristas enumera ensamblado con ARS y ambos permanecían en la unidad. El movimiento cambió su nombre al al-Itisam del Wa-Al-Sunnah de Bil-Kitab del al-Itisam (acatamiento por el libro y la trayectoria del beneficio

) en noviembre de 2007 eligió a su jeque Bashir Ahmed Salad, profesor somalí del líder que enseñaba estudios islámicos en Paquistán y Malasia. En diciembre el movimiento formó un ala militar nombrada Jabhadda Islamiga Somalia (JIS) (frente islámico de Somalia). Otros grupos armados pequeños han comenzado a aparecer en Mogadishu que ensamblaba los ataques violentos contra las tropas etíopes y que no demandaba ningún daño a los civiles somalíes.


Oficialmente, los árabes estaban parados solamente los observadores de cuál era similar a la invasión de Iraq.

Dividido en los medios, unidos en metas
a pesar de miedos que tales conflictos entre los movimientos de Islamist en Somalia pararían esfuerzos de liberar el país, la tierra común todavía sigue siendo grande y fértil. Hasta hoy la meta común es todavía instalar statehood islámico y restaurar el Shari una ley en el país.

Hace un año, capital de Somalia entrada fuerzas etíopes para escoltar al presidente movido hacia atrás etíope de Somalia Abdulahi Yusuf Ahmed y su primer ministro anterior Ali Mohamed Gedi y derribado el UIC solamente para encontrarse más adelante empantanados en el quagmire somalí ineludible instalado por los remanente de los insurrectos de USC y del clan. Hoy, las fuerzas etíopes están en el dilema de elegir entre los E.E.U.U. dólares y sangre etíope.

Un retiro de Ethiopians de Somalia es “una orden alta.” Primero ministro etíope Meles Zenawi dijo que él no podría retirar sus fuerzas a menos que las 8.000 fuerzas de paz africanas se desplieguen a Somalia.

Los Estados africanos hasta este momento no han podido enviar en tropas que prometieron, y solamente 1.500 fuerzas de Ugandan y docenas de Burundians están actualmente en la tierra en Mogadishu.

Creen a más de 6.000 civiles haber muerto en luchar este año, y sobre 1 millón se han desplazado sin el alimento y la salud básica y abrigan necesidades.

El país permanece sin el gobierno de funcionamiento desde más de 17 años en que el gobierno central se derrumbó en 1991, y el TFG internacionalmente reconocido no pudo restaurar ley y orden. La insurrección islámica y la violencia clan-basada continúa se extiende.

Somalia, una nación guerra-rasgada en el cuerno de África, se ha movido a la encrucijada de los intereses regionales e internacionales que dejaban a su gente con poca esperanza de un extremo cercano a los 17 años heredados del statelessness y de la agitación política.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri es periodista independiente somalí basado en Mogadishu. Él ha trabajado previamente con LAtimes, DPA, la agencia de noticias española (EFE) y el inglés de Aljazeera. Él es actualmente un miembro de la sociedad somalí de los periodistas (SJS) y de la federación de los periodistas árabes (FAJ).

La SOMALIA: Ritornato per la liberazione!
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Dal giornalista del Abukar

Albadri - il nuovo

Primo Ministro Nur Hassan Hussein (C) della Somalia Somalia è accolto favorevolmente a Mogadiscio gennaio. 20, 2008. Cinque genti sono morto nel combattimento il mercoledì intorno al capitale di somalo, in cui il commissario di pace e di sicurezza dell'AU aveva volato dentro per venire a contatto di nuovo ministro principale (foto di Reuters).

Appena come gli Stati Uniti - l'invasione condotta di Irak e dell'Afghanistan si è trasformata in in un attrezzo di reclutamento per Al-Qaeda, la presenza dei migliaia delle truppe etiopiche in Somalia sta generando una generazione dei guerrieri religiosi quale Alshabab, la parte anteriore islamica della Somalia (JIS), alleanza per la ricostituzione della Somalia (ARS) ed i membri nazionalisti radicalized da una dieta quotidiana della violenza che lascia le dozzine delle vite.
La Somalia è occupata da un nemico renowned, Etiopia, trasportante una guerra di procura costituita un fondo per dagli Stati Uniti. Le migliaia dei civili non colpevoli ed indigenti compreso i bambini e le donne erano victimized sotto l'apparenza di cosiddetta guerra globale con terrore.

L'insurrezione di transizione di Iracheno-stile dei rivestimenti di governo federale (TFG) è ancora di riuscire a controllo della zona verde virtuale della città capitale. Somalis crede che la battaglia continua per controllo di Mogadiscio abbia rivelato i insurgents per essere un'alimentazione sempre più influente basata in una città dominata dal TFG Etiopico-sostenuto.

I movimenti islamici hanno accreditamento molto buon secondo Somalis. Hanno ristabilito la speranza della gente una volta, quando l'unione delle corti islamiche (UIC) ha sconfitto e disarmato i warlords ruthless che hanno diviso il paese nei piccoli fiefdoms sotto il loro controllo della milizia. Ma le alimentazioni occidentali li hanno descritti ripetutamente come i terroristi ed il nemico della loro visione strategica dell'Africa e del mondo.

Quando UIC ha ristabilito la pace di breve durata al paese, i diasporas di somalo hanno rinviato a casa per investire nel commercio, nell'industria, nella formazione e nel bene immobile. Ma la maggior parte di quei commerci sono stati distrutti dopo il dicembre 2006 quando la città è caduto nelle mani etiopiche.


Il movimento islamico ha riformulato sia lo stile che l'ideologia del loro funzionamento malgrado le differenze.
Prima dell'invasione etiopica, i paesi arabi hanno provato a riconciliare fra TFG e UIC, ma quei tentativi hanno concluso inutile. Tre riunioni di serie nel Sudan sotto gli auspici della lega dell'arabo dichiara non riuscito a persaudere entrambe le parti per raggiungere il compromesso e fornire un buon programma concludere il conflitto.
Le cose sono andato più difettose quando l'ex Primo Ministro di TFG Ali Mohamed Gedi ha detto, “io mai non verranno a contatto del capo islamico.„ Ha aggiunto, “allo sceicco Hassan Dahir Aweys, il mentor di raduno dei movimenti islamici, mezzi per venire a contatto di Osama Bin Laden. „

Questa dichiarazione di Gedi ha condotto i membri di UIC adottare una posizione più radicale rifiutando i colloqui con TFG fino a che le forze etiopiche ritirate dal somalo non le atterrassero occupassero per allora.

Nei giorni in anticipo dell'invasione etiopica, le nazioni arabe non hanno svolto il ruolo principale negli affari di somalo. Ufficialmente, gli arabi si sono levati in piedi ma osservatori di che cosa era simile all'invasione di Irak. Invece, alcuni well-wishers arabi e buon Samaritans a volte hanno fornito un certo contributo finanziario ai movimenti islamici attraverso le aziende di affari.

La militanza di Comeback

dopo che le truppe etiopiche assumessero la direzione del paese, tuttavia, movimento islamico ha riformulato sia lo stile che l'ideologia del loro funzionamento malgrado le differenze.
Questi movimenti e capi del nazionalista hanno formato la nuova alleanza per la ricostituzione della Somalia (ARS) per guidare le forze etiopiche dal paese, ma la terminologia eccessiva di guerra di dispute ha spaccato ARS con altri movimenti a parte.


Alshabab, la maggior parte del militante, adotta il concetto islamico di self-defense “Jihad„ per descrivere gli attacchi ad invadere le forze etiopiche. Il ARS preferisce il termine “liberazione„ preferibilmente.
Lo sceicco Mukhtar Robow Ali, conosciuto come Abu Mansoor, un capo dei militanti di Alshabab, dichiarato che la sua squadra non è più membro del Asmara-ha basato ARS a causa della loro interpretazione di Jihad.

Abu Mansoor ha detto che Asmara-ha basato l'alleanza rifiutata per usare il termine islamico “Jihad„ anziché “la liberazione„ per soddisfare le alimentazioni occidentali. “ARS ha rispettato le alimentazioni occidentali e rispettiamo Allah,„ ha detto.

La spaccatura successiva dei movimenti islamici in Somalia ha cambiato il paesaggio politico ed ha generato le nuove sfide fra i gruppi opposti al governo di transizione ed all'occupazione etiopica.

Le divisioni fra i movimenti islamici sono probabili rinforzare l'occupazione etiopica e permettere alcuni informatori delle alimentazioni occidentali e delle forze etiopiche unirle, che precedentemente hanno condotto a guasto dell'unione delle corti islamiche, ad esempio lo sceicco Abdalla Omar, un erudito di somalo.

In risposta ai questi sceicco interno Sharif sceicco Ahmed, il capo del UIC precedente ed il presidente corrente di ARS, capi sollecitati di divisione di Alshabab da smettere di fuorviare la gente della Somalia.

Comunicando con alcuni mezzi locali ha detto, “questo non è un momento per divisione, è tempo per unità contro il nemico, in modo da i capi di Alshabab devono considerare quello.„ “Alcuni capi di Alshabab hanno esatto il secession dall'alleanza, ma questa non significa usando i termini o le parole che avvantaggerebbero il nemico della nostra gente,„ sceicco Ahmed aggiunto.

Tali chiamate per unificare i movimenti di resistenza sono riuscito in qualche modo per mantenere alcuni capi prominenti di Alshabab all'interno delle relegazioni di ARS. Lo sceicco Hassan Abdulle Hersi, ben noto come Hassan Tukri, un capo di Alshabab nelle regioni del sud a distanza della Somalia ancora rimane all'interno di ARS.

“Allah li ha ordinati obbedire lui, il suo prophet ed i nostri capi; a meno che veda i capi commettere una certa cosa discutibile all'Islam che li obbedirò,„ ha detto, “unità è l'unica soluzione per affrontare il nemico,„ Abdulle Hersi detto.

Ex membri di Al Islami, un movimento islamico di Itihad di Al che gli Stati Uniti il governo ha aggiunto ai relativi terroristi elenca unito con ARS ed entrambi sono rimasto nell'unità. Il movimento ha cambiato il relativo nome ad Al-Itisam di Wa-Al-Sunnah di Bil-Kitab di Al-Itisam (abidance dal libro e dal percorso del profitto

) nel novembre 2007 ha scelto il relativo sceicco Bashir Ahmed Salad, un professore del capo di somalo che ha usato insegnare gli studi islamici nel Pakistan ed in Malesia. In dicembre il movimento ha formato un'ala militare chiamata Jabhadda Islamiga Somalia (JIS) (parte anteriore islamica della Somalia). Altri piccoli gruppi muniti hanno cominciato comparire a Mogadiscio che aderisce agli attacchi violenti alle truppe etiopiche e che non esige danno ai civili di somalo.


Ufficialmente, gli arabi si sono levati in piedi ma osservatori di che cosa era simile all'invasione di Irak.

Diviso nei mezzi, uniti negli obiettivi
malgrado i timori che tali dispute fra i movimenti islamici in Somalia fermerebbero gli sforzi liberare il paese, la terra comune ancora rimane grande e fertile. Fino all'oggi l'obiettivo comune è ancora di installare lo statehood islamico e di ristabilire lo Shari una legge nel paese.

Un anno fa, le forze etiopiche hanno entrato nel capitale della Somalia per escort il presidente sostenuto etiopico della Somalia Abdulahi Yusuf Ahmed ed il suo ex Primo Ministro Ali Mohamed Gedi ed hanno rovesciato il UIC soltanto per trovarsi successivamente impantanati nel quagmire inevitabile di somalo installato dai resti dei insurgents del clan e di USC. Oggi, le forze etiopiche sono nel dilemma di scelta fra gli Stati Uniti dollari ed anima etiopica.

Un ritiro dei Ethiopians dalla Somalia è “un ordine alto.„ Il primo ministro etiopico Meles Zenawi ha detto che non potrebbe ritirare le sue forze a meno che le 8.000 guarde della pace africane fossero assegnate in Somalia.

L'Africano dichiara finora non è riuscito ad introdurre truppe che hanno impegnato e soltanto 1.500 forze di Ugandan e dozzine di Burundians sono attualmente sulla terra a Mogadiscio.

Più di 6.000 civili si credono morire nel combattimento questo anno ed oltre 1 milione sono stati spostati senza alimento e salute di base e riparano i bisogni.

Il paese rimane senza governo di funzionamento da più di 17 anni in cui l'amministrazione centrale è sprofondato in 1991 e il TFG internazionalmente riconosciuto non è riuscito a ristabilire la legge e l'ordine. L'insurrezione islamica e clan-ha basato la violenza continua intensifica.

La Somalia, una nazione guerra-strappata nel corno dell'Africa, si è mossa verso la strada trasversale degli interessi regionali ed internazionali che lasciano la relativa gente con poca speranza per un'estremità vicina ai 17 anni ereditati di apolidia e di agitazione politica.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri è un giornalista freelance di somalo basato a Mogadiscio. Ha lavorato precedentemente con LAtimes, DPA, l'agenzia di notizie spagnola (EFE) e l'inglese di Aljazeera. Attualmente è un membro della società dei giornalisti di somalo (SJS) e della federazione dei giornalisti arabi (FAJ).

SOMALIA: Zurückgekommen für Befreiung!
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Durch Abukar Albadri

Journalisten - Somalia

Somalias neuer Premierminister Nur Hassan Hussein (c) wird in Mogadischu Jan. begrüßt. 20, 2008. Fünf Leute starben beim Kämpfen am Mittwoch um das somalische Kapital, wohin der AU-Friedens- und -sicherheit Beauftragte innen geflogen war, um den neuen Premierminister (Reuters Foto) zu treffen.

Gerade als die US - führende Invasion vom Irak und von Afghanistan ist ein einziehendes Werkzeug für Al-Qaeda geworden, verursacht die Anwesenheit von Tausenden der äthiopischen Truppen in Somalia ein Erzeugung der frommen Krieger wie Alshabab, islamische Frontseite von Somalia (JIS), Bündnis für Wiederherstellung von Somalia (ARS), und nationalistische Mitglieder radicalized durch eine tägliche Diät der Gewalttätigkeit, die Dutzende Leben läßt.
Somalia wird von einem berühmten Feind, Äthiopien besetzt und trägt einen Vollmachtkrieg, der durch die Vereinigten Staaten finanziert wird. Tausenden der unschuldigen und hilflosen Zivilisten einschließlich Kinder und Frauen waren victimized unter der Aufmachung des sogenannten globalen Krieges auf Terror.

Der übergangsweiseaufstand Irakisch-Art Einfassungen der bundesregierung (TFG) ist, mit der Steuerung der Hauptvirtuellen grünen Zone der stadt schon zu folgen. Somalis glauben, daß die fortfahrende Schlacht zur Steuerung von Mogadischu Rebellen aufgedeckt hat, um eine in zunehmendem Maße einflußreiche Energie zu sein, die in einer Stadt gegründet wird, die durch das Äthiopisch-unterstützte TFG beherrscht wird.

Die islamischen Bewegungen haben sehr gute Gutschrift in den Augen von Somalis. Sie stellten die Hoffnung der Leute einmal wieder her, als der Anschluß der islamischen Gerichte (UIC) unbarmherzige Kriegsherren besiegte und entwaffnete, die das Land in kleine Lehen unter ihre Milizsteuerung teilten. Aber westliche Energien haben sie wiederholt als Terroristen und der Feind ihres strategischen Anblicks von Afrika und der Welt beschrieben.

Als UIC den kurzlebigen Frieden zum Land wieder herstellte, gingen die somalischen Diaspora nach Hause zurück, um im Geschäft, in der Industrie, in der Ausbildung und in den Immobilien zu investieren. Aber die meisten jenen Geschäften sind zerstört worden, nach Dezember 2006 als die Stadt in äthiopische Hände fiel.


Islamist Bewegung haben die Art und Ideologie ihres Betriebes trotz der Unterschiede neuformuliert.
Vor der äthiopischen Invasion versuchten arabische Länder, zwischen TFG und UIC zu versöhnen, aber jene Versuche beendeten unfruchtbares. Drei Seriensitzungen in Sudan unter den Auspizienn der Liga der arabischen Zustände konnten beide Teile überzeugen, um nicht Kompromiß zu erreichen und mit einem guten Plan oben zu kommen, den Konflikt zu beenden.
Sachen gingen schlechter, als der ehemalige Premierminister von TFG Ali Mohamed Gedi sagte, „ich treffen nie den Islamist Führer.“ Er fügte, „Treffen Scheich Hassan Dahir Aweys, der Mentor der islamischen Bewegungen, Mittel, Osama Bin Laden zu treffen hinzu. “

Diese Aussage durch Gedi führte UIC Mitglieder, eine radikalere Position beim Ablehnen von Gesprächen mit TFG anzunehmen, bis äthiopische Kräfte vom somalischen Land zurückzogen, das sie bis dahin besetzten.

An den frühen Tagen der äthiopischen Invasion, spielten arabische Nationen nicht Hauptrolle in den somalischen Angelegenheiten. Offiziell standen Araber aber Beobachter von, was der Invasion vom Irak ähnlich war. Stattdessen gaben einige arabische well-wishers und gutes Samaritans manchmal etwas finanzielle Unterstützung zu den islamischen Bewegungen durch Geschäft Firmen.

ComebackMilitancy

, nachdem die äthiopischen Truppen das Land jedoch Islamist Bewegung übernahmen, haben die Art und Ideologie ihres Betriebes trotz der Unterschiede neuformuliert.
Diese Bewegungen und nationalistischen Führer bildeten neues Bündnis für Wiederherstellung von Somalia (ARS) um äthiopische Kräfte aus dem Land heraus zu fahren, aber Debattehat überkriegterminologie ARS mit anderen Bewegungen auseinander aufgespaltet.


Alshabab, das militanteste, nimmt das islamische Konzept von Self-defense „Jihad“ an, um Angriffe auf dem Eindringen der äthiopischen Kräfte zu beschreiben. Das ARS bevorzugt die Bezeichnung „Befreiung“ anstatt.
Scheich Mukhtar Robow Ali, bekannt als Abu Mansoor, ein Führer von Alshabab militants, erklärt, daß seine Mannschaft nicht mehr Mitglied des Asmara-gegründeten ARS wegen ihrer Deutung von Jihad ist.

Abu Mansoor sagte das Asmara-gegründete Bündnis, das abgelehnt wurde, um die islamische Bezeichnung „Jihad“ anstelle „von der Befreiung“ zu verwenden, um westlichen Energien zu gefallen. „ARS respektierte die westlichen Energien, und wir respektieren Allah,“ sagte er.

Die aufeinanderfolgende Spalte der islamischen Bewegungen in Somalia änderte die politische Landschaft und verursachte neue Herausforderungen unter den Gruppen, die der übergangsregierung und der äthiopischen Besetzung entgegengesetzt wurden.

Abteilungen unter islamischen Bewegungen sind wahrscheinlich, äthiopische Besetzung zu verstärken und einigen Berichterstattern der westlichen Energien und der äthiopischen Kräfte zu ermöglichen, sie zu verbinden, die früher zu Ausfall des Anschlußes der islamischen Gerichte führten, sagte Scheich Abdalla Omar, ein somalischer Gelehrter.

In Erwiderung auf diese interner Abteilung Scheich Sharif Scheich Ahmed, der Führer des ehemaligen UIC und der gegenwärtige Vorsitzende von ARS, gedrängte Alshabab Führer zum die, Leute von Somalia irrezuführen zu stoppen.

Sprechend mit einigen lokalen Mitteln, sagte er, „dieses ist nicht eine Zeit für Abteilung, ist es Zeit für Einheit gegen den Feind, also müssen Alshabab Führer den betrachten.“ „Einige Alshabab Führer behaupteten Sezession vom Bündnis, aber dieses bedeutet nicht, Bezeichnungen oder Wörter verwendend, die den Feind unserer Leute fördern würden,“ Scheich addiertes Ahmed.

Solche Anrufe, zum der Widerstandsbewegungen zu vereinheitlichen folgten irgendwie, um einige vorstehende Alshabab Führer innerhalb der Beschränkungen von ARS zu halten. Scheich Hassan Abdulle Hersi, das als Hassan Tukri, ein Alshabab Führer in den Remotesüdbereichen von Somalia bleibt weithin bekannt ist weiterhin, innerhalb ARS.

„Allah bestellte uns, ihn, seinen Prophet und unsere Führer zu befolgen; es sei denn ich Führer sehe, irgendeine Sache festzulegen, die am Islam umstritten ist, den ich sie befolge,“ er sagte, „Einheit ist die einzige Lösung, zum des Feindes gegenüberzustellen,“ Abdulle gesagtes Hersi.

Ehemalige Mitglieder des Al Itihad Als Islami, eine islamische Bewegung die die US Regierung fügte seinen Terroristen verzeichnen verbunden mit ARS hinzu und beide blieben in der Einheit. Die Bewegung änderte seinen Namen Al-Itisam Bil-Kitab Wa-Al-Sunnah (Aufenthalt durch das Buch und den Weg des Profites)

im November 2007 zum Al-Itisam wählte seinen Führer Scheich Bashir Ahmed Salad, ein somalischer Professor, der pflegte, islamische Studien in Pakistan und in Malaysia zu unterrichten. Im Dezember bildete die Bewegung einen militärischen Flügel, der Jabhadda Islamiga Somalia (JIS) genannt wurde (islamische Frontseite von Somalia). Andere kleine bewaffnete Gruppen haben begonnen, in Mogadischu zu erscheinen, das die heftigen Angriffe auf äthiopischen Truppen verbindet und keinen Schaden zu den somalischen Zivilisten behauptet.


Offiziell standen Araber aber Beobachter von, was der Invasion vom Irak ähnlich war.

Geteilt in die Mittel, vereinigt in den Zielen
trotz der Furcht, daß solche Debatten zwischen Islamist Bewegungen in Somalia Bemühungen anhalten würden, das Land zu befreien, bleibt das Gemeindeland weiterhin groß und fruchtbar. Bis heutigen Tag ist das allgemeine Ziel, islamische Eigenstaatlichkeit noch anzubringen und das Shari ein Gesetz im Land wieder herzustellen.

Einem Jahr, trugen äthiopische Kräfte Kapital vor Somalias ein, um den äthiopischen unterstützten Präsidenten von Somalia Abdulahi Yusuf Ahmed und sein ehemaliger Premierminister Ali Mohamed Gedi zu eskortieren und stürzten das UIC, um sich nur zu finden späteres versunken im unvermeidlichen somalischen Morast, der durch Reste des USC und der Clan-Rebellen aufgestellt wurde. Heute sind äthiopische Kräfte im Dilemma des Wählens zwischen US Dollar und äthiopisches Blut.

Eine Zurücknahme der äthiopiere von Somalia ist „ein hoher Auftrag.“ Äthiopischer Premier Meles Zenawi sagte, daß er nicht zurücknimmt seine Kräfte wurde, es sei denn die 8.000 afrikanischen Friedenstruppen nach Somalia entfaltet werden.

Afrikanische Zustände haben bis jetzt in Truppen senden nicht können, die sie versprachen, und nur 1.500 Ugandan Kräfte und Dutzende von Burundians sind z.Z. aus den Grund in Mogadischu.

Mehr als 6.000 Zivilisten werden geglaubt, im Kämpfen dieses Jahres gestorben zu sein, und über 1 Million sind ohne Nahrung und grundlegende Gesundheit verlegt worden und Notwendigkeiten schützen.

Das Land bleibt ohne arbeitende Regierung seit mehr als 17 Jahren, als die Zentralverwaltung 1991 einstürzte, und dem international anerkannten TFG nicht kann Gesetz und Auftrag wieder herstellen. Islamischer Aufstand und Clan-gegründete Gewalttätigkeit fährt sich entwickelt fort.

Somalia, eine Krieg-heftig gezerrissene Nation im Horn von Afrika, hat auf die Querstraße der regionalen und internationalen Interessen bewogen, die seinen Leuten mit wenig Hoffnung für ein nahes Ende die übernommenen 17 Jahre von Statelessness und von politischem Tumult überlassen.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri ist ein somalischer unabhängiger Journalist, der in Mogadischu gegründet wird. Er hat vorher mit LAtimes, DPA, spanischer Nachrichtenagentur (EFE) und Aljazeera Englisch gearbeitet. Z.Z. ist er ein Mitglied der somalischen Journalist-Gesellschaft (SJS) und der Vereinigung der arabischen Journalisten (FAJ).

SOMÁLIA: Voltado para o liberation!
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Pelo Journalist de Abukar

Albadri - o ministro

principal novo Nur Hassan Hussein de Somália Somália (C) é dado boas-vindas em Mogadishu janeiro. 20, 2008. Cinco povos morreram na luta em quarta-feira em torno do capital Somali, aonde o comissário da paz e da segurança do AU tinha voado dentro para se encontrar com o ministro principal novo (foto de Reuters).

Apenas como os ESTADOS UNIDOS - a invasão conduzida de Iraq e de Afeganistão transformou-se uma ferramenta recrutando para o al-Qaeda, a presença dos milhares de tropas Ethiopian em Somália está criando uma geração dos guerreiros religiosos tais como Alshabab, parte dianteira Islamic de Somália (JIS), Alliance para o Reconstitution de Somália (ARS), e os membros nacionalistas radicalized por uma dieta diária da violência que deixa dúzias das vidas.
Somália é ocupada por um inimigo renowned, Etiópia, carregando uma guerra do proxy financiada pelos Estados Unidos. Os milhares de civis inocentes e destitute including crianças e mulheres eram victimized sob o guise da guerra global so-called no terror.

A revolta Transitional do Iraqi-estilo dos revestimentos do governo federal (TFG) é suceder ainda no controle da zona verde virtual da cidade importanta. Somalis acredita que a batalha continuando para o controle de Mogadishu revelou insurgents para ser um poder cada vez mais influential baseado em uma cidade dominada pelo TFG Ethiopian-suportado.

Os movimentos Islamic têm o crédito muito bom nos olhos de Somalis. Restauraram a esperança dos povos uma vez, quando a união das cortes Islamic (UIC) derrotou e desarmou os warlords ruthless que dividiram o país em fiefdoms pequenos sob seu controle da milícia. Mas os poders ocidentais descreveram-nos repetidamente como terroristas e o inimigo de sua visão estratégica de África e do mundo.

Quando UIC restaurou a paz short-lived ao país, os diasporas Somali retornaram para casa para invest no negócio, na indústria, na instrução, e na propriedade real. Mas a maioria daqueles negócios foram destruídos após dezembro 2006 em que a cidade caiu nas mãos Ethiopian.


O movimento de Islamist reformulated o estilo e o ideology de sua operação apesar das diferenças.
Antes da invasão Ethiopian, os países árabes tentaram reconcile entre TFG e UIC, mas aquelas tentativas terminaram infrutífero. Três reuniões de série em Sudão sob os auspices da liga de estados árabes não persuadiram ambas as peças para alcançar o acordo e vir acima com uma planta boa terminar o conflito.
As coisas foram mais más quando o ministro principal anterior de TFG Ali Mohamed Gedi disse, “mim nunca encontrar-se-ão com o líder de Islamist.” Adicionou, “ao Sheikh Hassan Dahir Aweys da reunião, mentor dos movimentos Islamic, meios encontrar-se com Osama Bin Laden. ”

Esta indicação por Gedi conduziu a membros de UIC adotar um stance mais radical recusando conversas com TFG até que as forças Ethiopian recuaram da terra que Somali ocuparam perto então.

Nos dias adiantados da invasão Ethiopian, as nações árabes não jogaram o papel principal nos casos Somali. Oficialmente, os árabes estiveram mas observadores de o que era similar à invasão de Iraq. Instead, alguns well-wishers árabes e Samaritans bom forneceram às vezes alguma sustentação financeira aos movimentos Islamic através das companhias do negócio.

O Militancy do Comeback

depois que as tropas Ethiopian fizeram exame sobre do país, entretanto, movimento de Islamist reformulated o estilo e o ideology de sua operação apesar das diferenças.
Estes movimentos e líderes nacionalistas deram forma ao Alliance novo para o Reconstitution de Somália (ARS) para dirigir forças Ethiopian fora do país, mas a terminologia excedente da guerra das disputas rachou ARS com outros movimentos distante.


Alshabab, o mais militant, adota o conceito Islamic do self-defense “Jihad” para descrever ataques em invadir forças Ethiopian. O ARS prefere o termo “liberation” preferivelmente.
Sheikh Mukhtar Robow Ali, sabido como Abu Mansoor, um líder de militants de Alshabab, declarado que sua equipe é já não membro do ARS Asmara-baseado por causa de sua interpretação de Jihad.

Abu Mansoor disse o alliance Asmara-baseado recusado usar o termo Islamic “Jihad” em vez do “Liberation” a fim satisfazer poders ocidentais. “ARS respeitou os poders ocidentais, e nós respeitamos Allah,” disse.

O split sucessivo dos movimentos Islamic em Somália mudou a paisagem política e criou desafios novos entre os grupos opostos ao governo transitional e à ocupação Ethiopian.

As divisões entre movimentos Islamic são prováveis strengthen a ocupação Ethiopian e para permitir alguns informants dos poders ocidentais e das forças Ethiopian juntá-los, que conduziram anteriormente à falha da união de cortes Islamic, disse o Sheikh Abdalla Omar, um scholar Somali.

Em resposta aos estes Sheikh interno Sharif Sheikh Ahmed, líder do UIC anterior e presidente atual de ARS, líderes incitados da divisão de Alshabab para parar de misleading os povos de Somália.

Falando a alguns meios locais disse, “este não é um momento para a divisão, é hora para a unidade de encontro ao inimigo, assim que os líderes de Alshabab devem considerar aquele.” “Alguns líderes de Alshabab reivindicaram o secession do Alliance, mas este não significa usando os termos ou as palavras que beneficiariam o inimigo de nossos povos,” Sheikh Ahmed adicionado.

Tais chamadas para unify os movimentos de resistência sucederam de algum modo para manter alguns líderes proeminentes de Alshabab dentro dos confinamentos de ARS. Sheikh Hassan Abdulle Hersi, poço - sabido como Hassan Tukri, um líder de Alshabab nas áreas sul remotas de Somália remanesce ainda dentro de ARS.

“Allah requisitou-nos obedecer o, seu prophet e nossos líderes; a menos que eu visse líderes cometer alguma coisa controversa ao Islam que eu os obedecerei,” disse, “unidade é a única solução para enfrentar o inimigo,” Abdulle Hersi dito.

Membros anteriores do Al Islami de Itihad do Al, um movimento Islamic que os ESTADOS UNIDOS. o governo adicionou a seus terroristas alista juntado com ARS e ambos remanesceram na unidade. O movimento mudou seu nome ao Wa-Al-Sunnah de Bil-Kitab do al-Itisam (abidance pelo livro e pelo trajeto do lucro)

no al-Itisam de novembro 2007 escolheu seu Sheikh Bashir Ahmed Salad do líder, um professor Somali que se usasse ensinar estudos Islamic em Paquistão e em Malaysia. Em dezembro o movimento deu forma a uma asa militar nomeada Jabhadda Islamiga Somália (JIS) (parte dianteira Islamic de Somália). Outros grupos armados pequenos começaram aparecer em Mogadishu que junta os ataques violentos em tropas Ethiopian e que não reivindica nenhum dano aos civis Somali.


Oficialmente, os árabes estiveram mas observadores de o que era similar à invasão de Iraq.

Dividido nos meios, unidos nos objetivos
apesar dos medos que tais disputas entre movimentos de Islamist em Somália parariam esforços liberate o país, a terra comum remanesce ainda grande e fértil. Até hoje o objetivo comum é instalar o statehood Islamic e restaurar ainda o Shari uma lei no país.

Um ano há, as forças Ethiopian incorporaram o capital de Somália para escort o presidente suportado Ethiopian de Somália Abdulahi Yusuf Ahmed e seu ministro principal anterior Ali Mohamed Gedi e toppled o UIC para encontrar-se somente uma pena bogged mais atrasada no quagmire Somali inescapable ajustado acima por restos dos insurgents de USC e de clan. Hoje, as forças Ethiopian estão no dilemma de escolher entre ESTADOS UNIDOS. dólares e sangue Ethiopian.

Uma retirada dos Ethiopians de Somália é “uma ordem alta.” O Premier Ethiopian Meles Zenawi disse que não retira suas forças a menos que os 8.000 peacekeepers africanos fossem desdobrados a Somália.

Os estados africanos tenham até que agora não emitem nas tropas que prometeram, e somente 1.500 forças de Ugandan e dúzias de Burundians estão atualmente na terra em Mogadishu.

Mais de 6.000 civis são acreditados ter morrido em lutar este ano, e sobre 1 milhão foram deslocados sem alimento e saúde básica e protegem necessidades.

O país remanesce sem governo funcionando desde mais de 17 anos em que o governo central desmoronou em 1991, e o TFG internacional reconhecido não restaurou a lei e a ordem. A revolta Islamic e a violência clan-baseada continuam escalam.

Somália, uma nação guerra-rasgada no chifre de África, moveu-se para o crossroad dos interesses regionais e internacionais que deixam seus povos com pouca esperança para uma extremidade próxima aos 17 anos herdados do statelessness e do turmoil político.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri é um Journalist freelance Somali baseado em Mogadishu. Tem trabalhado previamente com LAtimes, DPA, agência de notícia espanhola (EFE) e inglês de Aljazeera. Atualmente é um membro da sociedade Somali dos Journalists (SJS) e do Federation dos Journalists árabes (FAJ).

SOMALIA: Komm tillbaka för befrielse!
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vid den Abukar Albadri

journalisten - Somalia

Somalia välkomnas den nya premiärministern Nur Hassan Hussein (C) i Mogadishu Jan. 20, 2008. Fem folk dog, i att slåss på onsdag runt om den somaliska huvudstaden, var AUfred- och säkerhetscommissioneren hade flugit in för att möta den nya premiärministern (det Reuters fotoet).

Precis som U.S.NA - ledde invasion av Irak, och Afghanistan har blivit rekrytera bearbetar för al-Qaeda, skapar närvaroen av tusentals etiopiska soldater i Somalia en utveckling av religiösa krigare liksom Alshabab som är islamisk bekläda av Somalia (JIS), alliansen för Reconstitution av Somalia (ARS), och nationalistiska medlemmar radicalized vid en dagstidning bantar av våld som lämnar dussintals liv.
Somalia upptas av en berömd fiende, Etiopien som bär en närstående, kriger betalat av Förenta staterna. Den tusentals oskyldigen och barn och kvinnor för medellösa civilister inklusive var victimized under klädseln av det so-called globalt kriger på skräck.

Den övergångs- federal regering (TFG) som fasadbeklädnad Irakier-utformar upproriskhet, är ännu att lyckas i kontrollera av huvudstadstadens faktiska gräsplan zonplanerar. Somalis tror den fortsätta striden för kontrollerar av Mogadishu har avslöjt revoltörer för att vara ett mer och mer inflytelserikt driver baserat i en stad som domineras av dendrog tillbaka TFGEN.

Den islamiska förehavanden har mycket goda att kreditera i synar av Somalis. De återställde hoppet av folket en tid, när unionen av besegrade islamiska domstolar (UIC) och avväpnade hänsynslösa krigsherrear, som delade landet in i lilla fiefdoms under deras milis, kontrollerar. Men västra överhet har upprepade gånger beskrivit dem som terrorister och fienden av deras strategiska vision av Afrika och av världen.

Då UIC återställde den kortlivade freden till landet, gick tillbaka de somaliska diasporasna hem för att investera i affär, bransch, utbildning och fastighet. Men mest av de affärer har förstörts efter December 2006, då stadsavverkningen in i etiopier räcker.


Islamist rörelse har reformulated båda utforma och ideologin av deras funktionsillviljaskillnader.
För den etiopiska invasionen försökte arabiska länder att förena mellan TFG och UIC, men de försök avslutade fruktlöst. Tre seriella möten i Sudan under auspicesna av ligan av arabiskt påstår missat för att övertala båda delar för att nå kompromiss, och att komma upp med en goda planera för att avsluta konflikten.
Saker gick värre, då den tidigare premiärministern av TFG Ali Mohamed Gedi sade, ”mig ska aldrig meet den Islamist ledare.”, Han tillfogade, ”till meetSheikh Hassan Dahir Aweys, mentorn av den islamiska förehavanden, hjälpmedel för att möta Osama slänga i soptunnan Laden. ”

Ledde detta meddelande av Gedi UIC-medlemmar för att adoptera en mer radikal stance, genom att vägra samtal med TFG, tills etiopiskt styrkor som retirerades från somaliskt land som de upptog by därefter.

I tidig sortdagarna av etiopisk invasion lekte arabiska nationer inte ha som huvudämne roll i de somaliska angelägenheterna. Officiellt stod Arabs men observatörer av vad var liknande till invasionen av Irak. I stället några g den arabiska brunnen-wishers och den bra samariternan ibland någon ekonomisk hjälp till den islamiska förehavanden till och med affärsföretag.

ÅterkomstMilitancy

, efter de etiopiska soldaterna tog över landet, emellertid, Islamist rörelse, har reformulated båda utforma och ideologin av deras funktionsillviljaskillnader.
Dessa förehavanden och nationalistledare bildade den nya alliansen för Reconstitution av Somalia (ARS) för att köra etiopiska styrkor ut ur landet, men tvister över kriger terminologi har delat ARS med annan förehavanden ifrån varandra.


Alshabab den mest kämpen, adopterar det islamiska begreppet av self-defense ”Jihad” för att beskriva attacker på att invadera etiopiska styrkor. ARSEN föredrar benämna ”befrielse” i stället.
Sheikh Mukhtar Robow Ali som är bekant som Abu Mansoor, en ledare av Alshabab kämpar som förklaras att hans lag är ej längre medlemmen av denbaserade ARSEN på grund av deras tolkning av Jihad.

Abu Mansoor sade att denbaserade alliansen som vägras för att använda det islamiskt benämner ”Jihad” i stället för ”befrielse” för att behaga västra överhet. ”Sade respekterad ARS den västra överheten och vi respekt Allah,” honom.

Den på varandra följande splittringen av den islamiska förehavanden i Somalia ändrade det politiskt landskap och skapade nya utmaningar bland grupper som motsattes till den övergångs- regeringen och den etiopiska ockupationen.

Uppdelningar bland islamisk förehavanden är rimliga att förstärka etiopisk ockupation, och att möjliggöra några uppgiftslämnare av den västra överheten och de etiopiska styrkorna att sammanfoga dem, som ledde förr till fel av unionen av islamiska domstolar, sade Sheikh Abdalla Omar, en somalisk forskare.

Som svar på dessa inre uppdelningsSheikh Sharif Sheikh Ahmed, ledare av gamlan UIC och strömordföranden av ARS, manade Alshabab ledare som ska stoppas vilseledning folket av Somalia.

Tala till något lokalmassmedia sade han, ”är denna inte en tid för uppdelning, är det tid för enhet mot fienden, så Alshabab ledare måste betrakta det.”, ”Fordrade några Alshabab ledare secession från alliansen, men denna betyder inte att genom att använda benämner eller uttrycker som skulle gynnar fienden av vårt folk,” Sheikh tillfogade Ahmed.

Sådan appeller som enar motståndsförehavanden, lyckades somehow till uppehället några framstående Alshabab ledare inom fångenskaperna av ARS. Sheikh Hassan Abdulle Hersi som är välkänd som Hassan Tukri, en Alshabab ledare i de avlägsna södra områdena av den Somalia stillbilden, återstår inom ARS.

”Beställde Allah oss för att lyda honom, hans profet och våra ledare; lyda dem,” honom sade, ”enhet är den enda lösningen som vänder mot fienden,” Abdulle sagda Hersi, om inte jag ser att ledare som begår något kontroversiellt ting till islam som jag ska.

Tidigare medlemmar av AlItihad Al Islami, en islamisk rörelse som U.S.NA. regeringen som tillfogas till dess terrorister, listar sammanfogat med ARS, och båda återstod i enhet. Rörelsen ändrade dess känt till al-ItisamBil-Kitab Wa-Al-Sunnah (abidance vid boka och banan av vinsten)

i November 2007 al-Itisam valde dess ledareSheikh Bashir Ahmed Sallad, en somalisk professor som van vid undervisa islamiska studier i Pakistan och Malaysia. I December bildade rörelsen en militär påskyndar namngav Jabhadda Islamiga Somalia (islamisk JIS) (bekläda av Somalia). Andra lilla beväpnade grupper har startat att synas i Mogadishu som sammanfogar de våldsamma attackerna på etiopiska soldater och fordrar ingen skada till somaliska civilister.


Officiellt stod Arabs men observatörer av vad var liknande till invasionen av Irak.

Delat i hjälpmedel som förenas i mål
illvilja, fruktar, att sådan tvister mellan Islamist förehavanden i Somalia skulle stoppförsök att befria landet, allmänningen som fortfarande malas, återstår stort och fertilt. Till today är allmänningmålet stilla att installera islamisk statehood och återställande Shari'en en lag i landet.

Ett år sedan, skrev in toppled etiopiska styrkor Somalia huvudstad för att eskortera den etiopiska drog tillbaka presidenten av Somalia Abdulahi Yusuf Ahmed och hans tidigare premiärminister Ali Mohamed Gedi och UICEN endast för att finna sig som mer sistnämnd bogged besegrar i den inescapable somaliska sumpmarkuppsättningen upp vid kvarlevor av USCEN och clanrevoltörerna. I dag är etiopiska styrkor i dilemmat av att välja mellan U.S. dollar och etiopiskt blod.

En tillbakadragande av etiopier från Somalia är ”ett högväxt beställer.”, Etiopiska första Meles Zenawi sade att han skulle inte återtar hans styrkor, om inte de 8.000 afrikanska fredsbevararna utplaceras till Somalia.

Afrikanen påstår har, tills den missas nu för att överföra i soldater som de förpliktade, och endast 1.500 ugandiska styrkor och dussintals burundier är för närvarande på det slipat i Mogadishu.

Mer än 6.000 civilister tros för att ha dött i stridigheten detta år, och över 1 miljon har förflyttats utan mat, och grundläggande vård- och skydd behöver.

Landet återstår, utan att fungera regeringen efter mer än 17 år, då centralregeringen kollapsade i 1991, och den internationellt igenkända TFGEN som missas till återställandelag, och beställer. Den islamiska upproriskheten och clan-baserat våld fortsätter eskalerar.

Somalia ensönderriven nation i hornen av Afrika, har rört till tvärgatan av regionalt, och landskampen intresserar att lämna dess folk med hopp för ett near avslutar lite till de övertagna 17 åren av statelessness och politisk turmoil.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri är en somalisk frilans- journalist som baseras i Mogadishu. Han har fungerat föregående med LAtimes, DPA, den spanska telegrambyrån (EFE) och Aljazeera engelska. För närvarande är han en medlem av somaliskt journalistsamhälle (SJS) och federationen av arabiska journalister (FAJ).

СОМАЛИ: Come back для высвобождения!
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
журналистом Abukar

Albadri - премьер-министр

Nur Hassan Hussein Сомали Сомали новый (c) приветствован в Mogadishu Jan. 20, 2008. 5 людей умерли в воевать на среде вокруг сомалийской столицы, куда комиссар мира и обеспеченности AU летел внутри для того чтобы встретить нового премьер-министра (фотоего Reuters).

Как раз как США - нашествие водить Ирака и Афганистана стало завербовывая инструментом для al-Qaeda, присутсвие тысяч эфиопских войск в Сомали создает поколение вероисповедных ратников such as Alshabab, исламского фронта Сомали (JIS), союзничества для Reconstitution Сомали (ARS), и nationalist члены radicalized ежедневным диетпитанием расправы который оставляет дюжины жизней.
Сомали занято renowned противником, эфиопией, нося войну полномочия фондированное Соединенными Штатами. Тысячи невиновных и destitute civilians включая детей и женщин были victimized под guise so-called мировой войны на терроре.

Переходной insurgency Иракск-типа облицовок федерального правительства (TFG) должен пока преуспеть в управлении зоны прописного города фактически зеленой. Somalis верит продолжая сражением для управления Mogadishu показывало бунтарей для того чтобы быть все больше и больше влиятельная сила основанная в городе преобладанном Эфиопск-подпертым TFG.

Исламские движения имеют очень хороший кредит in the eyes of Somalis. Они восстановили упование людей одно время, когда соединение исламских судов (UIC) нанесло поражение и разоружило ruthless warlords которые разделили страну в малые fiefdoms под их управлением ополчения. Но западные силы повторно описывали их как террористы и противник их стратегического зрения Африки и мира.

Когда UIC восстановило недолговечный мир к стране, сомалийские diasporas возвратили домой для того чтобы проинвестировать в деле, индустрии, образовании, и недвижимости. Но большое часть из тех дел была разрушена после декабря 2006 когда город упал в эфиопские руки.


Движение Islamist переформулировало и тип и мировоззрение их деятельности несмотря на разницы.
Перед эфиопским нашествием, арабские страны попытались примирить между TFG и UIC, но те попытки закончили fruitless. 3 серийных встречи в Судане под auspices Лиги арабских государств не сумели уговорить обе части для достижения компромисса и для того чтобы come up с хорошим планом для того чтобы закончить конфликт.
Вещи пошли более плохими когда бывший премьер-министр TFG Али Mohamed Gedi сказал, «я никогда не будут встречать руководителя Islamist.» Он добавил, «к Sheikh Hassan Dahir Aweys встречи, ментору исламских движений, середин встретить Осама Бен Ладен. »

Это заявление Gedi вело члены UIC принять более радикальный stance путем отказывать разговаривать с TFG до тех пор пока эфиопские усилия retreated от сомалийской земли, котор они заняли by then.

В предыдущих днях эфиопского нашествия, арабские нации не сыграли главную роль в сомалийских делах. Официально, арабы стояли только наблюдатели было подобно к нашествию Ирака. Вместо, немного арабских well-wishers и хорошего Samaritans иногда снабубежали некоторое финансовую поддержку исламские движения через компании дела.

Militancy Comeback

после того как эфиопские войска take over страна, однако, движение Islamist переформулировал и тип и мировоззрение их деятельности несмотря на разницы.
Эти движения и nationalist руководители сформировали новое союзничество для Reconstitution Сомали (ARS) для того чтобы управлять эфиопскими усилиями из страны, но терминология войны споров излишек разделяла ARS с другими движениями врозь.


Alshabab, militant, принимает исламскую принципиальную схему self-defense «Jihad» для того чтобы описать нападения на вторгаться эфиопские усилия. ARS предпочитает термину «высвобождение» вместо.
Sheikh Mukhtar Robow Али, известное по мере того как Abu Mansoor, руководитель militants Alshabab, объявленный что его команда не будет no longer членом Asmara-основанного ARS из-за их толкования Jihad.

Abu Mansoor сказало Asmara-основанное союзничество отказанное для использования исламской термины «Jihad» вместо «высвобождения» угодить западным силам. «ARS уважало западные силы, и мы уважаем аллаха,» он сказал.

Последовательное разделение исламских движений в Сомали изменило политический ландшафт и создало новые возможности среди групп сопротивляемых к правительству переходного периода и эфиопскому занятию.

Разделения среди исламских движений правоподобны для того чтобы усилить эфиопское занятие и включить некоторых осведомителей западных сил и эфиопских усилий соединить их, которые бывш вели к отказу соединения исламских судов, сказал Sheikh Abdalla Omar, сомалийский эрудита.

In response to эти внутренне Sheikh Sharif Sheikh Ahmed, руководитель бывшего UIC и в настоящее время руководитель ARS, принужденные руководители разделения Alshabab, котор нужно остановить ввести людей в заблуждение Сомали.

Говорящ к некоторым местным средствам он сказал, «это не будет время для разделения, будет временем для всеединства против противника, поэтому руководители Alshabab должны рассматривать то.» «Некоторые руководители Alshabab востребовали secession от союзничества, но это не намеревается использующ термины или слова которые помогли бы противнику наших людей,» Sheikh добавленное Ahmed.

Такие звоноки для того чтобы унифицировать движения сопротивления преуспели как-то для того чтобы держать немного видно руководителей Alshabab в пределах удерживаний ARS. Sheikh Hassan Abdulle Hersi, добро - известное как Hassan Tukri, руководитель Alshabab в дистанционных южных OBLASTях Сомали все еще остает в пределах ARS.

«Аллах приказал, что мы повиновались ему, его пророку и нашим руководителям; если я не увидеть, что руководители поручают некоторая вещь состязательная к мусульманству, котор я повинуюсь им,» он сказал, «всеединство будет единственным разрешением для того чтобы смотреть на противника,» Abdulle сказанное Hersi.

Бывшие члены Al Islami Itihad Al, исламского движения которое США. правительство добавило к своим террористам перечисляет после того как оно соединено с ARS и оба остали в всеединстве. Движение изменило свое имя к al-Itisam Wa-Al-Sunnah Bil-Kitab al-Itisam (abidance книгой и курсом профита

) в ноябре 2007 выбрало свой Sheikh Bashir Ahmed Салат руководителя, сомалийский профессора который использовал научить исламским изучениям в Пакистане и Малайзии. В декабре движение сформировало воинское названное крыло Jabhadda Islamiga Сомали (JIS) (исламским фронтом Сомали). Другие малые вооруженные группы начинали появиться в Mogadishu соединяя яростные нападения на эфиопских войсках и не требуя никакой вред к сомалийским civilians.


Официально, арабы стояли только наблюдатели было подобно к нашествию Ирака.

Я разделена в серединах, соединенных в целях
несмотря на страхи что такие споры между движениями Islamist в Сомали остановили усилия освободить страну, общая почва все еще остает большой и плодородной. До сегодня общяя цель не все еще установить исламскую государственность и восстановить Shari закон в стране.

Год тому назад, эфиопские усилия вписали столицу Сомали для того чтобы сопроводить эфиопского подпертого президента Сомали Abdulahi Yusuf Ahmed и его бывшего премьер-министра Али Mohamed Gedi и toppled UIC только для того чтобы считать последняя после того как они bog down в inescapable сомалийском quagmire установленном вверх обмылками бунтарей USC и группы. Сегодня, эфиопские усилия находятся в дилемме выбирать между США. доллары и эфиопская кровь.

Разведением Ethiopians от Сомали будет «высокорослый заказ.» Эфиопский Premier Meles Zenawi сказал что он не разделил его усилия если 8.000 африканских peacekeepers не раскрыть к Сомали.

Африканские положения until now не сумели послать в войсках, котор они pledged, и только 1.500 усилия Ugandan и дюжин Burundians находятся в настоящее время на земле в Mogadishu.

Больше чем поверены, что умирают 6.000 civilians в воевать этот год, и над 1 миллионом сместите без еды и основного здоровья и приютите потребности.

Страна остает без действуя правительства с больше чем 17 лет когда центральное правительство обрушилось в 1991, и международно узнанное TFG не сумело восстановить законность и порядок. Исламский insurgency и групп-основанный расправа продолжаются escalates.

Сомали, войн-сорванная нация в рожочке Африки, двинуло к crossroad регионарных и международных интересов оставляя свои люди с меньшим упованием для близкого конца к унаследованным 17 летам statelessness и политической суматохи.



--------------------------------------------------------------------------------

Abukar Albadri будет сомалийским freelance журналистом основанным в Mogadishu. Он работал ранее с LAtimes, DPA, испанским агентством новостей (EFE) и английской языком Aljazeera. В настоящее время он будет членом сомалийского общества журналистов (SJS) и федерирования арабских журналистов (FAJ).

SOMALIË: Teruggekomen voor bevrijding!
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door de Journalist van Abukar

Albadri - wordt de nieuwe

Eerste Minister van Somalië Somalië Nur Hassan Hussein (c) verwelkomd in Mogadishu Januari. 20, 2008. Vijf mensen stierven in het vechten op Woensdag rond het Somalische kapitaal, waar de de vrede en de veiligheidscommissaris van Au binnen had gevlogen om de nieuwe eerste minister (de Foto van Reuters) te ontmoeten.

Aangezien enkel de V.S. - de geleide invasie van Irak en Afghanistan is een het aanwerven hulpmiddel voor al-Qaeda geworden, leidt de aanwezigheid van duizenden Ethiopische troepen in Somalië tot een generatie van godsdienstige strijders zoals Alshabab, Islamitische Voorzijde van Somalië (JIS), Alliantie voor Reconstructie van Somalië (ARS), en nationalistische leden die door een dagelijks dieet van geweld worden geradicaliseerd dat dozens leven verlaat.
Somalië wordt bezet door een renowned vijand, Ethiopië, dat een volmachtsoorlog draagt die door de Verenigde Staten wordt gefinancierd. Duizenden onschuldige en berooide burgers met inbegrip van kinderen en vrouwen werden tot slachtoffer gemaakt onder het mom van de zogenaamde globale oorlog op verschrikking.

De overgangs Federale Overheid die (TFG) insurgency van de Iraaks-Stijl onder ogen ziet moet nog in de controle van de virtuele groene streek van de hoofdstad slagen. Somaliërs geloven de voortdurende slag voor controle van Mogadishu insurgents om een meer en meer invloedrijke macht heeft geopenbaard te zijn die in een stad wordt gebaseerd die door Ethiopisch-Gesteunde TFG wordt overheerst.

De Islamitische bewegingen hebben zeer goed krediet voor Somaliërs. Zij herstelden de hoop van de mensen één keer, toen de Unie van Islamitische Hof (UIC) versloeg en ruthless krijgsheren ontwapende die het land in kleine fiefdoms onder hun militiecontrole verdeelden. Maar de Westelijke bevoegdheden hebben herhaaldelijk hen als terroristen en vijand van hun strategische visie van Afrika en van de wereld beschreven.

Toen UIC de kortstondige vrede aan het land herstelde, keerden Somalische diasporas naar huis terug om in zaken, de industrie, onderwijs te investeren, en onroerende goederen. Maar het grootste deel van die ondernemingen zijn vernietigd na December 2006 toen de stad in Ethiopische handen viel.


De beweging van Islamist heeft zowel de stijl als ideologie van hun verrichting ondanks verschillen opnieuw geformuleerd.
Vóór de Ethiopische invasie, probeerden de Arabische landen om tussen TFG en UIC te verzoenen, maar die pogingen beëindigden vruchteloos. Drie periodieke vergaderingen in de Soedan onder toezicht van de Liga van Arabische Staten slaagden er niet in om beide delen te overreden om compromis te bereiken en met een goed plan op de proppen te komen om het conflict te beëindigen.
De dingen gingen toen de vroegere Eerste Minister van TFG Ali Mohamed Gedi zei, „ik zullen ontmoeten slechter nooit de leider Islamist.“ Hij voegde, „toe om Sjeik Hassan Dahir Aweys, mentor van de Islamitische bewegingen te ontmoeten, wil Oussama ben Laden ontmoeten. “

Deze verklaring door Gedi bracht leden UIC ertoe om een radicalere houding goed te keuren door besprekingen met TFG tot Ethiopische krachten te weigeren die van Somalisch land zijn teruggegaan dat zij tegen die tijd hebben bezet.

In de vroege tijd van Ethiopische invasie, speelden de Arabische naties geen belangrijke rol in de Somalische zaken. Officieel, bevonden de Arabieren zich maar waarnemers van wat aan de invasie van Irak gelijkaardig was. In plaats daarvan, verleenden een paar Arabische sympathisanten en goede Samaritans soms wat financiële steun aan de Islamitische bewegingen door commerciële bedrijven.

De Militantisme van de terugkeer

nadat de Ethiopische troepen het land overnamen heeft, echter, beweging Islamist zowel de stijl als ideologie van hun verrichting ondanks verschillen opnieuw geformuleerd.
Deze bewegingen en nationalistische leiders vormden nieuwe Alliantie voor Reconstructie van Somalië (ARS) om Ethiopische krachten uit het land te drijven, maar de geschillen over oorlogsterminologie heeft ARS met andere bewegingen apart verdeeld.


Alshabab, het meest militant, keurt het Islamitische concept zelf-defensie „Jihad“ goed om aanvallen te beschrijven bij het binnenvallen van Ethiopische krachten. ARS verkiest in plaats daarvan de term „bevrijding“.
De sjeik Mukhtar Robow Ali, die als Abu Mansoor wordt bekend, een leider van militanten Alshabab, verklaarden dat zijn team niet meer lid van op asmara-Gebaseerd ARS wegens hun interpretatie van Jihad is.

Abu Mansoor zei de op asmara-Gebaseerde alliantie die wordt geweigerd om de Islamitische term „Jihad“ in plaats van de Westelijke bevoegdheden van de „Bevrijding“ alstublieft te gebruiken. „ARS eerbiedigde de westelijke bevoegdheden, en wij eerbiedigen Allah,“ hij zei.

De opeenvolgende spleet van de Islamitische bewegingen in Somalië veranderde het politieke landschap en leidde tot nieuwe uitdagingen onder groepen tegengesteld aan de overgangsoverheid en het Ethiopische beroep.

De afdelingen onder Islamitische bewegingen zullen waarschijnlijk om Ethiopisch beroep te versterken en sommige informanten van de westelijke bevoegdheden toe te laten en de Ethiopische krachten om zich bij hen aan te sluiten, die vroeger tot mislukking van de Unie van Islamitische Hof leidden, zeiden Sjeik Abdalla Omar, een Somalische geleerde.

In antwoord op deze interne Sjeik Ahmed van Sharif van de afdelingsSjeik, spoorden de leider van vroegere UIC en de huidige voorzitter van ARS, leiders Alshabab aan ophouden misleidend de inwoners van Somalië.

Sprekend aan sommige lokale media die hij heeft gezegd, „dit is geen tijd voor afdeling, het is tijd voor eenheid tegen de vijand, zodat de leiders Alshabab moeten dat overwegen.“ „Sommige leiders Alshabab eisten secession van de Alliantie, maar dit betekent gebruikend geen termijnen of de woorden die aan de vijand van onze mensen ten goede zouden komen,“ Sjeik Ahmed voegden toe.

Dergelijke vraag om de verzetsbewegingen te verenigen slaagde op de een of andere manier om een paar prominente leiders Alshabab binnen de beperkingen van ARS te houden. Sjeik Hassan Abdulle Hersi, goed - gekend als Hassan Tukri, blijft een leider Alshabab op het afgelegen zuidengebied van Somalië nog binnen ARS.

„Allah gaf opdracht tot ons om hem, zijn prophet en onze leiders uit te voeren; tenzij ik leiders zie begaand één of ander controversieel ding aan Islam zal ik hen uitvoeren,“ hij zei, „de Eenheid is de enige oplossing om de vijand onder ogen te zien,“ Abdulle bovengenoemde Hersi.

Vroegere leden van Al Itihad Al Islami, een Islamitische beweging die de V.S. de overheid voegde aan zijn terroristenlijst die met ARS wordt aangesloten bij toe en allebei bleven in eenheid. De beweging veranderde zijn naam in al-Itisam bil-Kitab wa-Al-Sunnah (abidance door het boek en de weg van de winst)

In November 2007 koos al-Itisam zijn leidersSjeik Bashir Ahmed Salad, een Somalische professor die gebruikte om Islamitische studies in Pakistan en Maleisië te onderwijzen. In December vormde de beweging een militaire vleugel genoemd Jabhadda Islamiga Somalië (JIS) (Islamitische Voorzijde van Somalië). Andere kleine bewapende groepen zijn begonnen om in Mogadishu te verschijnen die bij de hevige aanvallen op Ethiopische troepen aansluit zich en geen kwaad eist aan Somalische burgers.


Officieel, bevonden de Arabieren zich maar waarnemers van wat aan de invasie van Irak gelijkaardig was.

Verdeeld in Middelen, die in Doelstellingen ondanks
vrees worden verenigd dat dergelijke geschillen tussen Bewegingen Islamist in Somalië inspanningen zouden stoppen om het land te bevrijden, blijft de gemeenschappelijke grond nog groot en vruchtbaar. Tot vandaag het gemeenschappelijke doel is Islamitische statehood nog te installeren en Shari te herstellen een wet in het land.

Een jaar geleden, gingen de Ethiopische krachten het kapitaal van Somalië in om de Ethiopische gesteunde voorzitter van Somalië Abdulahi Yusuf Ahmed en zijn vroegere Eerste Minister Ali Mohamed Gedi te begeleiden en wierpen UIC omver om later in onontkoombare Somalische quagmire vastgelopen slechts te vinden opgezet door resten van USC en de clan insurgents. Vandaag, zijn de Ethiopische Krachten in het dilemma van het kiezen tussen de V.S. dollars en Ethiopisch bloed.

Een terugtrekking van Ethiopiërs van Somalië is een „lange orde.“ Ethiopische Eerste Meles Zenawi zei dat hij niet zijn krachten zou kunnen terugtrekken tenzij de 8.000 Afrikaanse vredeskorpsen aan Somalië worden opgesteld.

De Afrikaanse staten zijn tot nu toe om in troepen er niet in geslaagd te verzenden die zij verb ertoe hebben onden, en slechts 1.500 Ugandan krachten en dozens Burundians zijn momenteel ter plaatse in Mogadishu.

Meer dan 6.000 burgers worden verondersteld om in het vechten gestorven te zijn dit jaar, en meer dan 1 miljoen is verplaatst zonder voedsel en basisgezondheid en schuilplaatsbehoeften.

Het land blijft zonder goed werkende overheid sinds meer dan 17 jaar toen de centrale overheid die in 1991 wordt doen ineenstorten, en internationaal erkende TFG er niet in slaagden om wet en orde te herstellen. Islamitische insurgency en het op clan-gebaseerde geweld gaan stijgen verder.

Somalië, een oorlog-gescheurde natie in de hoorn van Afrika, heeft zich aan het kruispunt van regionale en internationale belangen verlatend zijn mensen met weinig hoop voor een dichtbijgelegen eind aan de geërfte 17 jaar van statenloosheid en politieke opschudding bewogen.





Abukar Albadri is een Somalische freelance Journalist die in Mogadishu wordt gebaseerd. Hij heeft eerder met LAtimes, DPA, het Spaanse Agentschap van het Nieuws (EFE) en Aljazeera het Engels gewerkt. Momenteel is hij een lid van de Somalische Maatschappij van Journalisten (SJS) en de Federatie van Arabische Journalisten (FAJ).

صومال: يعاود لتحرير!
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب [أبوكر] [ألبدري]

صحفية - صومال

صومال رحّبت رئيس وزراء جديدة [نور] حسّان حسين [(ك)] في مقديشيو [جن.]. 20, 2008. مات خمسة الناس في يتنازع في يوم الأربعاء حول الرأس مال صوماليّة, حيث ال [أو] سلام وأمن مندوبة كان قد طار داخل أن يلتقي الرئيس وزراء جديدة ([ريوترس] صورة).

فقط كالولايات المتّحدة الأمريكيّة - قد أصبح يقاد غزوة من العراق وأفغانستان يجنّد أداة ل [أل-قدا], الوجود الآلاف من قوات أثيوبية في صومال يخلق جيل من محاربات دينيّة مثل [ألشبب], جبهة [إيسلميك] صومال ([جيس]), تحالف ل [ركنستيتثأيشن] صومال ([أرس]), وأعضاء قوميّة [رديكليز] بحمية يوميّة عنف أنّ يترك دزينات الحيوات.
صومال احتلّت بعدوة مشهورة, أثيوبيا, يحمل توكيل حرب يموّل بالولايات المتّحدة الأمريكيّة. كان آلاف من بريئة ومدنيات معوزة بما في ذلك أطفال ونساء ضحّى تحت المظهر من الحرب ما يسمّى شاملة على ذعر.

الانتقاليّة حكومة فيديراليّة ([تفغ]) تخريج [إيرقي-ستل] [إينسورجنسي] بعد أن ينجح في التحكم من الرئيسيّة مدينة منطقة فعليّة خضراء. [سمليس] يصدق قد كشف ال يستمرّ معركة لتحكم مقديشيو متمردات أن يكون قوة مؤثّرة بدرجة متزايدة يؤسّس في مدينة يسيطر ب ال [إثيوبين-بكد] [تفغ].

يتلقّى الحركات [إيسلميك] اعتماد جيّدة جدّا [إين ث س وف] [سمليس]. هم أحياوا الأمل من الالناس واحدة وقت, عندما هزم الإتحاد من محاكم [إيسلميك] ([أويك]) وجرب [ورلورد] قاسية الذي قسم البلد داخل [فيفدومس] صغيرة تحت هم ميليشيا تحكم. غير أنّ يصفهم قوى غربيّة يتلقّى بشكل متكرّر كإرهابيات والعدوة من رؤيتهم استراتيجيّة من إفريقيا ومن العالم.

عندما أحيا [أويك] السلام عابرة إلى البلد, الأشتات صوماليّة رجعوا إلى البيت أن يستثمر في عمل, صناعة, تربية, و [رل ستت]. غير أنّ دمّرت أكثر من أنّ أعمال يتلقّى يكون بعد ديسمبر - كانون الأوّل 2006 عندما المدينة [فلّ] داخل أيادي أثيوبية.


[إيسلميست] قد صاغ حركة على حدّ سواء الأسلوب ومذهب من عمليتهم على الرغم من فروق.
قبل الغزوة أثيوبية, حاول بلاد عربيّة أن صالح بين [تفغ] و [أويك], غير أنّ أنّ محاولات أنهوا عقيمة. [فيلد] ثلاثة اجتماعات متسلسلة في سودان تحت التكهن من الجامعة من دول عربيّة أن يقنع كلا أجزاء أن يبلغ حلّ وسط وتحت مع خطة جيّدة أن ينهي النزاع.
أشياء ذهبوا مريضة عندما قال الرئيس وزراء سابقة [تفغ] علي [موهمد] [جدي], "أنا أبدا سيلتقي [إيسلميست] زعيمة." هو أضاف, "إلى لقاء شيخة حسّان [دهير] [أوس], المدربة من الحركات [إيسلميك], [منس] أن يلتقي [أسما] خانة مثقّل ب. "

قاد هذا بيان ب [جدي] [أويك] أعضاء أن يتبنّى أكثر وقت متطرّفة ب يرفض محادثات مع [تفغ] إلى أن أثيوبية قوات ينسحب من أرض صوماليّة هم احتلّوا [بي ثن].

في الأيام مبكّرة من غزوة أثيوبية, لم يلعب أمم عربيّة دور كبريات في الشؤون صوماليّة. رسميّا, وقف [أرب] غير أنّ ملاحظات من ماذا كان مماثلة إلى الغزوة العراق. بدلا من ذلك, [ا فو] عربيّة زوّد [ولّ-ويشرس] و [سمريتنس] جيّدة أحيانا بعض دعم ماليّة إلى الحركات [إيسلميك] من خلال عمل شركات.

عودة نضالية

عقب استلم القوات أثيوبية البلد, مهما, [إيسلميست] حركة قد صاغ على حدّ سواء الأسلوب ومذهب من عمليتهم على الرغم من فروق.
هذا شكّل حركات وزعيمات قوميّة تحالف جديدة ل [ركنستيتثأيشن] صومال ([أرس]) أن يقود قوات أثيوبية من البلد, غير أنّ مجادلات على حرب علم مصطلحات قد انقسم [أرس] مع أخرى حركات على حدة.


يتبنّى [ألشبب], ال أكثر مناضلة, المفهوم [إيسلميك] دفاع عن النفس "[جيهد]" أن يصف هجوم على يغزو قوات أثيوبية. يفضّل ال [أرس] العبارة "تحرير" بدلا من ذلك.
شيخة [موكهتر] [روبوو] علي, يعرف كأبو [منسور], زعيمة من [ألشبب] مناضلات, يفاد أنّ فريقه [نو لونجر] عضوة من ال [أسمر-بسد] [أرس] بسبب تفسيرهم [جيهد].

قال أبو [منسور] ال [أسمر-بسد] تحالف يرفض أن يستعمل العبارة [إيسلميك] "[جيهد]" [إينستد وف] "تحرير" [إين وردر تو] سررت قوى غربيّة. "احترم [أرس] القوى غربيّة, ونحن نحترم الله," هو قال.

غيّر الشقّ متعاقبة من الحركات [إيسلميك] في صومال المنظر طبيعيّ سياسيّة وخلق تحديات جديدة بين مجموعة يتعارض إلى الحكومة انتقاليّة والاحتلال أثيوبية.

قال تقسيمات بين حركات [إيسلميك] مرجّحة أن يقوّي احتلال أثيوبية ومكّنت بعض مخبرات من الغربيّة قوى وقوات أثيوبية أن يتلاقىهم, أيّ سابقا قاد إلى إخفاق من الإتحاد من محاكم [إيسلميك], شيخة [أبدلّا] عمر, طالبة صوماليّة.

[إين رسبونس تو] هذا داخليّة تقسيم شيخة [شريف] شيخة أحمد, الزعيمة من ال [أويك] سابقة والرئيس مجلس إدارة حاليّة من [أرس], يعجّل [ألشبب] زعيمات أن يتوقّف يضلّل الالناس صومال.

يتحدّث إلى بعض أوساط محلّية قال هو, "هذا ليس وقت لتقسيم, هو وقت لوحدة ضدّ العدوة, لذلك [ألشبب] زعيمات ينبغي اعتبرت أنّ." "بعض [ألشبب] ادّعى زعيمات [سسسّيون] من التحالف, غير أنّ هذا لا يعني يستعمل عبارات أو كلمات أنّ استفاد العدوة من الناسنا," شيخة أحمد يضاف.

نجح هذا دعوات أن يوحّد الحركة المقاومة بطريقة ما أن يحافظ [ا فو] بارزة [ألشبب] زعيمات ضمن العمليّة حصر ال [أرس]. يبقى شيخة حسّان [أبدولّ] [هرس], معروفة كحسّان [تثكري], [ألشبب] زعيمة في المناطق بعيدة جنوبيّة صومال بعد ضمن [أرس].

"أمرنا الله أن يطيع ه, نبيه وزعيماتنا; ما لم أنا أرى زعيمات يرتكب بعض شيء خلافيّة إلى إسلام أنا سأطيعهم," قال هو, "وحدة الحل وحيد أن يواجه العدوة," [أبدولّ] [هرس] يقال.

أعضاء سابقة من [أل] [إيتيهد] [أل] [إيسلمي], حركة [إيسلميك] أنّ الولايات المتّحدة الأمريكيّة حكومة أضاف إلى إرهابياته يعدّ يتلاقى مع [أرس] وبقي كلا في وحدة. غيّر الحركة اسمه إلى [أل-يتيسم] [بيل-كيتب] [و-ل-سونّه] ([أبيدنس] بالكتاب وممر من الربح)

في نوفمبر - تشرين الثّاني 2007 [أل-يتيسم] اختار ه زعيمة شيخة [بشير] أحمد [سلد], أستاذة صوماليّة الذي استعمل أن يعلم دراسات [إيسلميك] في باكستان وماليزيا. في ديسمبر - كانون الأوّل شكّل الحركة جناح عسكريّة يعيّن [جبهدّا] [إيسلميغ] صومال ([جيس]) (جبهة [إيسلميك] صومال). أخرى قد بدأ مجموعة صغيرة مسلّحة أن يظهر في مقديشيو يتلاقى الهجوم عنيفة على قوات أثيوبية ويدّعي ما من ضرر إلى مدنيات صوماليّة.


رسميّا, وقف [أرب] غير أنّ ملاحظات من ماذا كان مماثلة إلى الغزوة العراق.

يقسم في [منس], يوحّد في أهداف
على الرغم من خوف أنّ توقّف هذا مجادلات بين [إيسلميست] حركات في صومال جهود أن يحرّر البلد, الأساس مشترك بعد يبقى كبيرة وخصيبة. حتّى اليوم الهدف عاديّة بعد أن يركّب [ستتهوود] [إيسلميك] وأحيات [شري'] قانون في البلد.

سنة [أغو], دخل قوات أثيوبية صومال رأس مال أن يرافق الأثيوبية يساعد رئيس صومال [أبدولهي] [يوسوف] أحمد ورئيس وزراءه سابقة علي [موهمد] [جدي] وأطاح ال [أويك] فقط أن يجدبنفسي متأخّرة [بوغ دوون] في المستنقع [إينسكببل] صوماليّة يثبت فوق ببقية من ال [أوسك] وعشيرة متمردات. اليوم, قوات أثيوبية في الورطة من يختار بين الولايات المتّحدة الأمريكيّة دولارات ودم أثيوبية.

إنسحاب الأثيوبيات من صومال "أمر طويلة." قال أول أثيوبية [ملس] [زنوي] أنّ هو لم [ب] يمكن أن ينسحب قواته ما لم ال 8,000 [بسكيبر] [أفريكن] يكون نشرت إلى صومال.

[فيلد] [أفريكن ستت] يتلقّى [أونتيل نوو] أن يرسل في قوات هم رهنوا, وفقط 1,500 [أوغندن] قوات ودزينات [بوروندين] حاليّا على الأرض في مقديشيو.

أكثر من 6,000 صددت مدنيات أن يتلقّى متت في ال يتنازع هذا سنة, وعلى 1 مليون يتلقّى يكون أزحت دون طعام وصحة أساسيّة ويأوي حاجات.

يبقى البلد دون يعمل حكومة منذ أكثر من 17 سنون عندما ال [سنترل غفرنمنت] انهار في 1991, وال دوليّا يميّز [تفغ] [فيلد] أن يحيي قانون وأمر. يستمرّ [إينسورجنسي] [إيسلميك] و [كلن-بسد] عنف أن يصعد.

قد تحرّك صومال, [ور-تورن] أمة في القرن بوري إفريقيا, إلى المفترق طريق من إقليميّة وفوائد دوليّة يترك الناسه مع بعض أمل لنهاية قريبة إلى ال يورث 17 سنون من [ستتلسّنسّ] وإضطراب سياسيّة.



--------------------------------------------------------------------------------

[أبوكر] [ألبدري] صحفية صوماليّة مستقلّة يؤسّس في مقديشيو. هو قد عمل سابقا مع [لتيمس], [دبا], وكالة أنباء إسبانيّة ([إف]) و [ألجزيرا] اللغة الانجليزية. حاليّا هو عضوة من صوماليّة صحفيات مجتمعة ([سجس]) والاتّحاد فيدراليّ من صحفيات عربيّة ([فج]).

THE KILLERS OF THE PEOPLE ENJOY IMPUNITY AS THEY KILL THE PEOPLE FROM THE CRADLE…

Mogadishu (GLED) –after four days of heavy fighting that engulfed more than 75 people, the situation of Mogadishu yet is in dilemma and the people are still worrying about another possible war.
Both parts are still threatening each other and the people are still confusing as if the other fighting will take lives of many other people.
A mission team from GLED Somalia visited the hospitals and the war areas to assess the situation and help those are still in the war areas with out a way to escape.
The GLED team met in Madina Hospital a 3 month old young girl called Amina Zahra Moalim who was seriously wounded in the arms and the stomach.
The team made an interview with Amina’s Mother and asked how her infant was victimised.
The gloomy mother crying said “The fighting was the misfortune of my daughter, because she was 85 days only in the world, now she is victim and no body is trying to punish those harmed my child” adding that “the bullets hit her arm and stomach and I am afraid that she will be mentally retarded because she banged her head on the ground when she bounced from the bet to the ground because of the reaction of the missile that destroyed the house”.
Amina’s situation is very critical and she is the youngest victim in the fighting.
Her family are very poor, her father is teacher and her mother was keeping small kiosk in front of their house but the storms of the missiles those destroyed their house and wounded Amina also destroyed the kiosk.
The perpetrators of the cases like these are members of the transitional federal government (TFG) and want to make the blood of the people as bridge to reach political positions.
Most of the education sectors are still closed; the people are alert to flee while more than 180 wounds remain in the hospitals those GLED Team visited on Tuesday-Monday.
Ugaso Sharif 23, pregnant mother of two children was paralysed by bullets on her backbone, she is in very serious situation and the doctors told her that they can’t do any thing for her.
Ugaso said “before a week I was working to get survival for my kids, but now I am paralyse and I feel very helpless, I don’t have money to go outside the country and the doctors told me that they have no way to safe my life” adding that “my house was destroyed, and my children are in displacement, while the perpetrators are still announcing another war”.

The situation is very critical, the people are hopeless and the phenomenon is another war that will destroy the lives of the rest of the people.

Not only Amin but the fighting affected the people extremely.
Elmi Mohamed Ahmed a 13 years old child who was seriously wounded in the stomach and other parts of his body, but recovered after four hours surgery told GLED “I was preparing to go to school with my younger siblings, unfortunately the fighting started, three of us were seriously wounded and my younger sister died”
Uneasy efforts are maintained by some well-known moderate religious leaders, but still don’t seem to have means to bring parts to gather in same table, because the fighting parts have still energy to fight and kill more people with out accountability.

Why the people feel that they are in dilemma?
The people are too nervous about the situation that they are facing at moment and at the future.
Prof. Abdulkader Mohamed Osman a lecturer in Somali Institute of Management and Administration development (SIMAD Institute) in Mogadishu shows his anxiety about the future of the country.
Osman said “I am worrying how the things are going on, the Sharia courts seem to have defeated the warlords and want to take power in the capital city” adding that “if the Islamists succeed the power, United States may attack on Somalia like Afghanistan and Iraq pursuing allegedly Alqaeda members, if the warlords succeed the security will worsen and killings of innocent people will continue.”.
Aweis Nur Abukar secretary general of Somali Youth Development network said to “I don’t believe that one of the rivals will fully succeed, but the result is the massacre of the people and displacement of the rest” adding that “The international community can send all of them to international criminal court in Hague and charge them war crimes, because they committed war crimes and violated the arms embargo in the country”.
Anfa Amin, the GLED deputy chairlady said “as the fighting is going the arms embargo is violated and the gun dealers order new frighting” adding that “If the UN waits more years these warlords will finsih the people and they will kill like the beasts”
The Islamists started propaganda offering CD-Room video clips about the fighting edited with some of their aims intended to succeed the public opinion to the Cyber-café.
Somalia is with out government for a long time and the people in the country are the hostages of the guns and gangs since 1991 when the central government was ousted from the authority.


Abukar Albadri
P.O.Box: 205 Mogadishu, BN03040 Somalia
Tel: 002521 271535, Mobile: 002521 572300
Email: albadri10@yahoo.com
Mogadishu - Somalia.

THE KILLERS OF THE PEOPLE ENJOY IMPUNITY AS THEY KILL THE PEOPLE FROM THE CRADLE…

Mogadishu (GLED) –after four days of heavy fighting that engulfed more than 75 people, the situation of Mogadishu yet is in dilemma and the people are still worrying about another possible war.
Both parts are still threatening each other and the people are still confusing as if the other fighting will take lives of many other people.
A mission team from GLED Somalia visited the hospitals and the war areas to assess the situation and help those are still in the war areas with out a way to escape.
The GLED team met in Madina Hospital a 3 month old young girl called Amina Zahra Moalim who was seriously wounded in the arms and the stomach.
The team made an interview with Amina’s Mother and asked how her infant was victimised.
The gloomy mother crying said “The fighting was the misfortune of my daughter, because she was 85 days only in the world, now she is victim and no body is trying to punish those harmed my child” adding that “the bullets hit her arm and stomach and I am afraid that she will be mentally retarded because she banged her head on the ground when she bounced from the bet to the ground because of the reaction of the missile that destroyed the house”.
Amina’s situation is very critical and she is the youngest victim in the fighting.
Her family are very poor, her father is teacher and her mother was keeping small kiosk in front of their house but the storms of the missiles those destroyed their house and wounded Amina also destroyed the kiosk.
The perpetrators of the cases like these are members of the transitional federal government (TFG) and want to make the blood of the people as bridge to reach political positions.
Most of the education sectors are still closed; the people are alert to flee while more than 180 wounds remain in the hospitals those GLED Team visited on Tuesday-Monday.
Ugaso Sharif 23, pregnant mother of two children was paralysed by bullets on her backbone, she is in very serious situation and the doctors told her that they can’t do any thing for her.
Ugaso said “before a week I was working to get survival for my kids, but now I am paralyse and I feel very helpless, I don’t have money to go outside the country and the doctors told me that they have no way to safe my life” adding that “my house was destroyed, and my children are in displacement, while the perpetrators are still announcing another war”.

The situation is very critical, the people are hopeless and the phenomenon is another war that will destroy the lives of the rest of the people.

Not only Amin but the fighting affected the people extremely.
Elmi Mohamed Ahmed a 13 years old child who was seriously wounded in the stomach and other parts of his body, but recovered after four hours surgery told GLED “I was preparing to go to school with my younger siblings, unfortunately the fighting started, three of us were seriously wounded and my younger sister died”
Uneasy efforts are maintained by some well-known moderate religious leaders, but still don’t seem to have means to bring parts to gather in same table, because the fighting parts have still energy to fight and kill more people with out accountability.

Why the people feel that they are in dilemma?
The people are too nervous about the situation that they are facing at moment and at the future.
Prof. Abdulkader Mohamed Osman a lecturer in Somali Institute of Management and Administration development (SIMAD Institute) in Mogadishu shows his anxiety about the future of the country.
Osman said “I am worrying how the things are going on, the Sharia courts seem to have defeated the warlords and want to take power in the capital city” adding that “if the Islamists succeed the power, United States may attack on Somalia like Afghanistan and Iraq pursuing allegedly Alqaeda members, if the warlords succeed the security will worsen and killings of innocent people will continue.”.
Aweis Nur Abukar secretary general of Somali Youth Development network said to “I don’t believe that one of the rivals will fully succeed, but the result is the massacre of the people and displacement of the rest” adding that “The international community can send all of them to international criminal court in Hague and charge them war crimes, because they committed war crimes and violated the arms embargo in the country”.
Anfa Amin, the GLED deputy chairlady said “as the fighting is going the arms embargo is violated and the gun dealers order new frighting” adding that “If the UN waits more years these warlords will finsih the people and they will kill like the beasts”
The Islamists started propaganda offering CD-Room video clips about the fighting edited with some of their aims intended to succeed the public opinion to the Cyber-café.
Somalia is with out government for a long time and the people in the country are the hostages of the guns and gangs since 1991 when the central government was ousted from the authority.

_______________________________________________________________________
Abukar Albadri
P.O.Box: 205 Mogadishu, BN03040 Somalia
Tel: 002521 271535, Mobile: 002521 572300
Email: albadri10@yahoo.com
Mogadishu - Somalia.

PRESS RELEASE

For Immediate Release: Wednesday 19 October 2005

Dirty tricks as Brazilian gun referendum approaches (PRESS RELEASE) GLED SOMALIA

Nelson Mandela’s lawyers furious at abuse of his image by pro-gun lobby

With only a few days to go until Brazil goes to the polls in a radical referendum about banning the sale of guns and ammunition, the pro-gun lobby has appropriated the image of Nelson Mandela and his fight against apartheid to support its arguments that guns should not be controlled in Brazil.

This Sunday, 122 million Brazilians will go to the polls to answer the question: Should the commercial sale of guns and ammunition to civilians be prohibited?

Campaigners for both the ‘yes’ and ‘no’ votes have been given free airtime to promote their views. The image of Mr Mandela appeared in a TV advert for the ‘no’ campaign, linking his fight for freedom to the pro-gun lobby’s argument that people should be allowed to own firearms.

But in South Africa, Mr Mandela has been a firm advocate for gun control, with his face and signature appearing on certificates given to those who handed in their guns during a disarmament campaign in 1994. Lawyers for Mr Mandela have now written to the President of the Parliamentary Front of the pro-gun lobby in Brazil to complain about the abuse of his image in the campaign.

“It is incorrect, improper and illegal to use the reference to Mr Mandela fighting against apartheid, when such struggle bears no relation to the sale of guns,” says the letter.

“The outrageous cooptation of Nelson Mandela’s image in these ads sends a distorted message that Mr. Mandela supports the work of the pro-gun lobby in Brazil,” said Josephine Bourgois, a YES campaigner with the Rio de Janeiro-based NGO Viva Rio. “His lawyers have now set the record straight and, in doing so, have revealed that the wealthy and powerful gun lobby will stop at nothing to keep selling their deadly wares, even deliberately misrepresenting the facts.”

Heather Sutton of Sou da Paz, who is campaigning for a ‘yes’ vote to prohibit the sale of guns, added, “The ‘yes’ campaign is backed by doctors, lawyers, well-known actresses and singers, and public security experts – ten Nobel Peace Prize Laureates recently signed a petition in favor of the measure and activists all over the world rallied for a ‘yes’ vote in cities all over the world. No wonder ‘no’ campaigners are scrabbling to make up supporters.”

#Cont
Brazil has the highest number of gun deaths in the world, around 38,000 a year – or
more than 100 every day. This is a higher rate than in many conflict zones. It is also a significant arms producer. The referendum will be the first time in the world that a nation has put its gun laws to a popular vote.


CONTACT PERSONS
SOMALIA: Abukar Albadri +2521 572300 or +2521 217098
UK: Anthea Lawson +44 (0)20 7065 0875 or +44 (0)7900 242 869
Brazil: Jessica Galeria +55 21 2555 3750 or +55 21 8128 8808
South Africa: Joseph Dube +27 11 403 4590 or +27 835 888 765

For more information about the referendum see www.iansa.org



GLED Somalia is IANSA Members and IANSA is a global network of more than 600 civil society organisations working to stop the proliferation and misuse of small arms and light weapons. Its members include victim support groups, human rights activists, public health professional and research institutes.


-Ends-